ธอเลยมั้ยล่ะ พี่สาว”ฉินเฉาจนปัญญา เขานึกเสียใจเรื่องสถานะของเขาขึ้นมาอย่างฉับพลัน“ไม่จำเป็นหรอก พวกเราเกี่ยวก้อยกันไปแล้ว”ซูเฟยพูดขึ้นมา “ในเมื่อนายเป็นแฟนของฉัน นายก็จะต้องคอยปกป้องฉันสิ มันเป็นหน้าที่ของนาย”“ไม่เอาน่า ฉันเป็นแฟนของเธอนะ ไม่ใช่บอดี้การ์ด…..อุ๊บ!”ฉินเฉาอยากจะกล่าวประท้วงและปฏิเสธออกไป แต่ตอนนี้เขานึกอยากตบปากตัวเองเหลือเกิน“โอ้ ใช่แล้ว นายทำให้ฉันนึกออกขึ้นมา”ซูเฟยหยักหน้า “นายเป็นบอดี้การ์ดของฉัน และหน้าที่ของบอดี้การ์ดก็คือการรักษาความปลอดภัยของผู้ว่าจ้าง และห้ามปฏิเสธคำร้องขอใด ๆ ของผู้ว่าจ้างด้วย”“ฉินหลิง เธอจะรีบวิ่งไปไหนน่ะ!”อยู่ดี ๆ ฉินเฉาก็มองไปที่ด้านหลังของซูเฟย แล้วตะโกนออกมา“เปล่าประโยชน์ ลูกไม้ตื้น ๆ ของนายมันใช้หลอกได้แค่เด็กผู้หญิงเท่านั้นแหละ”ซูเฟยยังคงไม่ขยับตัวไปไหน “เอาล่ะ วันนี้นายจะพาฉันไปด้วยหรือว่าพวกเราจะเลิกกัน?”“นี่มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ…..”ฉินเฉาตั้งใจที่จะหายตัวไปที่นั่นเลยโดยตรงแต่หลังจากนั้นเขาก็คิดว่าพาซูเฟยท่องกระบี่ไปจะดีกว่า“นายคิดว่าฉันกำลังล้อเล่นอยู่หรือไง?”ซูเฟยจ้องมองฉินเฉาด้วยความจริงจัง“ก็ได้ ๆ ฉันกลัวเธอแล้ว เธอน่ากลัวยิ่งกว่าน้องสาวของเธอเป็น100 เท่าเลย”ฉินเฉาเอื้อมมือไปกอดซูเฟยเอาไว้ซูเฟยนั้นตัวเบามาก เมื่อเธออยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉา ราวกับเธอแทบจะไม่มีน˺าหนักเลยแน่นอนว่านั่นเป็นเพราะว่าฉินเฉาเป็นผู้ฝึกตน เขาจึงมีพลังเหน
