อะไรอยู่แล้ว“หลิวเทียนเฉิง ผู้จัดการหลิวคนนี้ใช้ประโยชน์จากตำแหน่งของเขามาล่วงเกินลูกน้องที่เป็นผู้หญิง ถ้าหากลูกน้องไม่ยินยอมก็จะถูกปรักปรำว่าเป็นคนที่ไม่เคารพต่อหัวหน้างาน และจากนั้นก็ไล่ออกไปจากบริษัท ฉันอยากรู้ว่าการว่าจ้างคนแบบนี้มาเป็นหัวหน้าในฝ่ายวางแผนกลยุทธ์ คนจากฝ่ายทรัพยากรบุคคลมัวแต่ทำอะไรอยู่กันแน่?”เธอกล่าวออกมาเช่นนั้น น˺าเสียงที่ไม่แยแสต่อสิ่งใดของซูเฟยทำให้คำพูดของเธอนั้นดูรุนแรงมากหวังจิ่งเฉินนั่งอยู่เฉย ๆ ไม่ได้อีกต่อไป ขาทั้งสองข้างของเขาพลันสั่นเทาแม่เจ้า ท่านประธานซูขุดคุ้ยเรื่องใหญ่แบบนี้ขึ้นมาจนได้!สิ่งที่หลิวเทียนเฉิงทำลงไป เขาเองก็เคยได้ยินมาบ้างเหมือนกัน แต่เขาคิดว่าถึงอย่างไรหลิวเทียนเฉิงก็เป็นผู้ชาย หากบางครั้งจะมีความสัมพันธ์กับลูกน้องของตัวเองบ้าง มันก็ไม่เป็นอะไรหลิวเทียนเฉิงนั้นเป็นคนที่มีความสามารถคนหนึ่ง การวางแผนกลยุทธ์ของเขานั้นนับว่าคุ้มค่ากับค่าจ้างแต่ตอนนี้ท่านประธานต้องการที่จะไล่เขาออกไป เขาก็จะต้องรีบขี่ม้าไสหัวออกไปจากที่นี่อย่างรวดเร็ว“ยัยผู้หญิงคนนี้ เธอนี่มันโง่จริง ๆ”หลิวเทียนเฉิงยังคงไม่รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น เขากอดอกแล้วพูดกับซูเฟยด้วยความภาคภูมิใจ “ฉันเป็นผู้จัดการนะ เธอคิดว่าคำพูดของเธอจะส่งผลอะไร? คุณหวังจะไล่ฉันออกงั้นเหรอ? ถ้าหากคุณหวังไล่ฉันออกได้ ฉันจะกินโทรศัพท์มือถือของฉันให้เธอดูเลย!”เมื่อพูดจบ เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือ HTC ส
