ราะวิหารแห่งความมืดยังต้องการฉัน ถ้าหากฉันไม่อยู่ ฉันก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะก่อเรื่องอะไรกันบ้าง…..”“ก็ได้ ๆ เธอไปเถอะ ฉันจะรอเธอ”เมื่อซูจีปลอดภัย ฉินเฉาก็รู้สึกสบายใจขึ้นมา“อ้อ… แล้วก็ไม่ต้องมาบอกให้ฉันตามหาพี่สาวล่ะ… ความสามารถของฉันก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน”ก่อนจากกัน ซูจีขยิบตาให้ฉินเฉาจากนั้นร่างของเธอก็หายเข้าไปในความว่างเปล่า เธอใช้พลังของแมงมุมพิษเก้าเร้นลับเพื่อจากไปทันที“ดูท่าทางนายจะอาลัยอาวรณ์นะ”ในขณะนั้นเอง ร่างของโรซี่ก็ค่อย ๆ เดินออกมาจากความมืด“นายจะไม่ไปกับเธอเหรอ?”“ฉันยังมีอีกหลายเรื่องที่จะต้องจัดการ”ฉินเฉาส่ายหน้า “ยิ่งไปกว่านั้นด้วยนิสัยของเธอ เธอไม่ชอบให้ฉันเข้าไปยุ่มย่ามกับเธอมากนักหรอก ในเรื่องนี้ เธอกับพี่สาวของเธอเหมือนกันมากจริง ๆ เรื่องชอบเอาชนะเนี่ย”“เอาล่ะ ในเมื่อเรื่องนี้จบลงแล้ว คราวนี้นายก็บอกฉันมาได้แล้ว ว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงที่นายมาหาฉันในคราวนี้คืออะไร?”โรซี่จ้องมองฉินเฉา ราวกับว่าดวงตาสีดำขลับอันงดงามนั้นจะสามารถมองทะลุทุกสิ่งทุกอย่างได้“ถ้าหากนายไม่มีเรื่องที่จะต้องมาตามหาฉัน นายก็คงจะไม่รู้เรื่องที่ฉันถูกขังเอาไว้หรอก จริงมั้ย?”“…..พูดแบบนั้นฉันเจ็บปวดนะ ฉันเป็นห่วงเธอจริง ๆ”ฉินเฉารีบกล่าวออกมา“ฉันรู้”โรซี่พยักหน้า “แต่ผู้หญิงที่นายรู้สึกเป็นห่วง มันมีเยอะมากเลยนี่”“นั่นมัน…..”ฉินเฉาพูดอะไรไม่ออกผู้หญิงคนนี้ไม่ยับยั้งคำพูดของตัวเองเลยแม้แต่น้อย“บอกม