เล่นชิ้นเล็ก ๆ ที่น่ารักเท่านั้น….. ในสายตาของข้า พวกเจ้าทุกคนล้วนเป็นแค่มดตัวเล็ก ๆ ที่ข้าสามารถบดขยี้ได้เท่านั้นแหละ”“ฝ่าบาท……”แมรี่ส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังซูจี“ทุกคน… ถอยออกมา….. ฉันจะจัดการเธอเอง”ซูจีกล่าวออกมา“จะ จะทำแบบนั้นได้ยังไงกันคะ!”แมรี่อุทานออกมาด้วยความตกใจอย่างฉับพลัน “มันควรจะเป็นพวกเราที่จะต้องต้านเธอเอาไว้ แล้วให้ฝ่าบาทเสด็จออกไปถึงจะถูก”“ไม่ได้… พวกเธอทุกคนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอ…..”ซูจีส่ายหน้า “ฉันไม่ต้องการให้ทุกคนต้องมาตาย….. เรื่องในคราวนี้มันเป็นความผิดของฉัน เพราะฉะนั้นฉันจะเป็นคนรับผิดชอบผลที่ตามมาเอง”“ไม่ได้นะคะฝ่าบาท!”แมรี่คัดค้านอย่างถึงที่สุด “ถ้าหากฝ่าบาทต้องการที่จะต่อสู้ ท่านก็จะต้องให้พวกเราอยู่เคียงข้างท่านด้วยเหมือนกัน!”“ใช่แล้ว พวกเราทุกคนจะคอยอยู่เคียงข้างฝ่าบาท!”“พวกเราจะอยู่และตายไปพร้อมกับฝ่าบาท!”สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดทุกตนร้องตะโกนกู่ก้องออกมามีนายเหนือหัวที่คอยเป็นห่วงเป็นใยพวกเขาถึงขนาดนี้ แล้วพวกเขาจะยังต้องการสิ่งใดอีก?พวกเขาสาบานตนว่าจะอยู่และตายไปพร้อม ๆ กับจักรพรรดินีนี่คือเกียรติยศและศักดิ์ศรีของพวกเขา“ก็แค่ฝูงมดที่โง่เขลาเท่านั้น”มิคาเอลแสยะยิ้มมุมปากออกมาอย่างเหยียดหยาม “เพียงแค่นิ้วเดียวของข้า พวกเจ้าทั้งหมดก็จะต้องตาย…..”“ก็ลองดูสิ”ซูจีโคจรพลังลมปราณไปทั่วร่างกาย “มดก็กัดเธอให้เจ็บได้เหมือนกัน!”