เสียงปืนใหญ่ที่ดังกึกก้อง ตกลงมายังตำแหน่งที่ไม่ไกลจากจุดที่ฉินเฉาและโรซี่กำลังยืนอยู่มากนักเมื่อทั้งคู่หันไปมองก็พบว่าตำแหน่งนั้นมีเพียงแต่เศษหินที่ถูกทำลายจนกระเด็นกระดอนไปทั่วเท่านั้น ซึ่งนั่นก็คืออนุสาวรีย์หินของเกาะไป๋เหยียนที่ถูกทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี“บัดซบ!”ฉินเฉาก่นด่าออกมาอย่างอดไม่ได้ “ที่พวกนั้นทำมันหมายความว่ายังไง!”เขาหันขวับกลับไปจ้องมองธงที่อยู่บนเรือรบในระยะไกลลำนั้น“โรซี่ นั่นมันธงจากประเทศไหน?”“ดูเหมือนว่าจะเป็น… เกาะลิง…..”โรซี่นั้นเป็นปีศาจ สมองของเธอไม่ต่างอะไรไปจากไป๋ตู้ อาจจะกล่าวได้ว่าไม่มีเรื่องไหนที่เธอไม่รู้เกาะลิง เป็นพวกมันนี่เองฉินเฉาพลันเดือดดาลขึ้นมาอย่างฉับพลันคนเหล่านี้ไม่รู้จักจบจักสิ้นเสียที เมื่อก่อนอีกฝ่ายก็มักจะบุกเข้ามาล่วงล˺าในอาณาเขตของพวกเขาจำได้ว่าในตอนที่สหายเสี่ยวผิงยังคงอยู่บนเกาะหนานซา ซึ่งมีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่อยู่ใกล้กับเกาะของอีกฝ่าย ในตอนนั้นพวกคนจากเกาะลิงได้บุกเข้ามา และสุดท้ายสหายเสี่ยวผิงก็ได้ตอบโต้พวกเขาจนล่าถอยกลับไป ในแง่ของที่ตั้งทางภูมิศาสตร์นั้น เกาะลิงก็นับว่าอยู่ใกล้กับประเทศจีนเป็นอย่างมากซึ่งนั่นทำให้คนเหล่านี้ยังคงบุกเข้ามาและส่งเสียงดังเอะอะโวยวายกันอีกครั้งอีกทั้งยังกล้าระเบิดอนุสาวรีย์หินบนเกาะไป๋เหยียนย่ามันเถอะ คิดว่าประเทศจีนไม่มีคนอยู่เลยหรือไง!ฉินเฉาม้วนแขนเสื้อขึ้นทันที“โรซี่ เอาไว้ก่อนนะ ฉันจะต้องไปจัดกา
