ละในชั่วพริบตานั้น เขาได้กลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ที่สูงถึง 10 เมตร ก่อนที่เขาจะเหวี่ยงกรงเล็บข้างหนึ่งไปยังศีรษะของฉินเฉากรงเล็บของเขานั้นมีขนาดใหญ่พอ ๆ กับรถบรรทุกในดินแดงฝั่งตะวันออกเมื่อกรงเล็บนั้นพุ่งเข้ามา มันก็สามารถบดบังทัศนียภาพบนท้องฟ้าที่อยู่เหนือศีรษะได้ในทันทีฉินเฉาจ้องมองกรงเล็บที่น่าทึ่งนั้น แล้วยื่นมือขวาออกมาอีกครั้งแกร๊ง!เสียงนี้ราวกับว่ามันได้กระทบเข้ากับระฆังทองคำ ซึ่งทำให้หูอื้อไปชั่วขณะปีศาจหลายตนที่ได้ยินเสียงนี้ต่างล้มลงไปบนพื้นด้วยเนื้อตัวที่สั่นเทาและเลือดไหลรินออกมาในเวลานี้กรงเล็บอันใหญ่ยักษ์ของแมมม่อนถูกรับเอาไว้ได้อีกครั้งหนึ่งหากแต่ร่างของฉินเฉาไม่ได้ทรุดตัวลงไปเลยแม้แต่น้อยเขายังคงลอยอยู่บนอากาศในตำแหน่งเดิม“เป็นไปได้ยังไง? มนุษย์ตัวเล็ก ๆ อย่างเจ้าจะมีพลังที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้ยังไง?”แมมม่อนจ้องมองด้วยดวงตาที่เบิกกว้างฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวตอนนี้พลังของเขาอยู่ในขั้นครึ่งเซียน แต่แมมม่อนยังคงอยู่ในขั้นประกายแสง แล้วพลังของอีกฝ่ายจะทำให้เขาสะเทือนได้ยังไง?“ไสหัวกลับไปคิดซะสิ”ฉินเฉายื่นมืออีกข้างมาคว้านิ้วของแมมม่อนเอาไว้จากนั้นเขาก็จับสัตว์ประหลาดที่สูงกว่าสิบเมตรยกขึ้นไปบนอากาศ แล้วขว้างออกไปราวกับกำลังโยนขยะทันที“อ๊ากกก!”แมมม่อนกรีดร้องออกมา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความตกใจหรือว่าเพราะความกลัวกันแน่ ร่างของเขาถูกโยนออกไปไกลลิบจนแทบจะมองไม่เห็นท
