“ออกไปซะ”ชายที่กำลังหลับอยู่ยกเปลือกตาขึ้นมาทันที“แอสโมดิวส์ ออกไปให้ห่างจากข้า”เขากล่าวต่อว่าอีกฝ่าย “กลิ่นน˺าหอมที่น่ารังเกียจบนตัวเจ้ามันทำให้ข้านอนหลับไม่ลง”“ฮิ ๆ เบลเฟกอร์นี่น่ารักจริง ๆ”ถึงแม้ว่าปากของแอสโมดิวส์จะยังคงพูดจาหยอกเย้า แต่เธอก็ก้าวถอยหลังออกไปหลายก้าว“เจ้าคือปีศาจที่เจ้าเล่ห์เพทุบายที่สุดเท่าที่ข้ารู้จักมาในนรกแล้วต้องเคารพเจ้าจริง ๆ”ลูซิเฟอร์ยกแก้วไวน์ให้กับแอสโมดิวส์“โอ้ ข้ายอมรับคำสรรเสริญแบบนั้นเอาไว้ไม่ได้หรอก”แอสโมดิวส์เอามือกุมหน้าอกที่เผยออกมาเกือบครึ่งหนึ่งของเธอเบา ๆ “ลิเวียธานของข้า ดีที่สุดแล้วจริง ๆ”“ไสหัวไปซะ!”ลิเวียธานกล่าวต่อว่า“พวกเราควรจะเป็นน˺าหนึ่งใจเดียวกันจะดีกว่า”ในคราวนี้แมมม่อนกล่าวออกมาอย่างกะทันหันพร้อมกับรอยยิ้ม“ลูซิเฟอร์ ตอนนี้เจ้าถือว่าเป็นน้องเขยของข้าแล้ว แถมกษัตริย์ทั้งเจ็ดแห่งนรกก็เหลืออยู่เพียงแค่ห้าตนเท่านั้น เบลเซบับถูกมนุษย์โลกสังหารไปแล้ว แอสทารอธเองก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ถ้าหากพวกเราทั้งห้ายังคงสู้รบกันเองต่อไปแบบนี้ ข้าเกรงว่าสุดท้ายแล้ว ผู้ที่ได้รับชัยชนะจะมีเพียงแค่พ่อของข้าเท่านั้น หึ ๆ …..”“……”ทันใดนั้นคนทั้งห้าที่อยู่ที่นี่ก็พลันนิ่งเงียบไปทันที“ข้าคิดที่จะใช้ประโยชน์จากงานแต่งงานของเจ้าในครั้งนี้มาสร้างพันธมิตรร่วมกับเจ้า ดังนั้นข้าจะหยุดการต่อสู้ระหว่างพวกเรา”แมมม่อนกล่าวออกมา“หึ ๆ แมมม่อน แต่ว่าข้ารู้เรื่องหนึ่งมาน
