เขาจะทำหน้าตาบิดเบี้ยวไม่ได้ เพราะว่าเขาจะต้องดึงปีศาจเหล่านี้มาเป็นพันธมิตรของตัวเองหากไม่มีพวกเขา เขาก็ไม่มีทางที่จะต่อสู้กับพ่อ แล้วกลายเป็นราชานรกคนใหม่ได้อีกไม่นาน นรกจะต้องเป็นของเขา!“ลิเวียธานตัวน้อยช่างโหดเหี้ยมเสียจริง เจ้าทำแบบนี้ข้าอาจจะโกรธเจ้าก็ได้นะ”ใบหน้าของแอสโมดิวส์ยังคงยิ้มแย้ม “ถ้าหากข้าโกรธขึ้นมาเมื่อไหร่ล่ะก็ มันจะน่ากลัวไม่น้อยเลยล่ะ…..”“ถ้าอยากจะสู้ก็มาสู้กันเลยสิ”ลิเวียธานเอ่ยออกมาอย่างไม่ไว้หน้า“พวกเจ้าทั้งสองตน วันนี้เป็นวันมงคลของข้านะ”ลูซิเฟอร์ยกแก้วไวน์ที่อยู่ในมือขึ้นมา “ดังนั้นพวกเจ้าควรที่จะไว้หน้าข้าบ้าง ตกลงมั้ย?”“ทำไมข้าถึงจะต้องไว้หน้าเจ้าด้วย!”ลิเวียธานตะคอกออกมาอย่างหยาบคาย “ที่ข้ามาในวันนี้ก็นับว่าเป็นการให้เกียรติเจ้ามาก ๆ แล้ว และที่ข้าไม่ไปชิงตัวภรรยาของเจ้าก็นับว่าเป็นการให้เกียรติเจ้ามาก ๆ เช่นกัน! แล้วเจ้าจะยังต้องการอะไรอีก!”“อืม ถ้าอย่างนั้นข้าคงต้องกล่าวขอบคุณเจ้าเป็นอันดับแรก”ลูซิเฟอร์เย้ยหยันออกมา “วันนี้คือวันแต่งงานของข้า ข้าจึงจะไม่คิดที่จะลงไม้ลงมือกับเจ้า แต่ถ้าหากเจ้ายังทำแบบนี้ต่อไปก็อย่าได้กล่าวโทษกันว่าข้าหยาบคายเลย….. ลิเวียธาน อย่าหาว่าข้าไม่เตือนตอนนี้ตัวตนของข้าอยู่ในระดับเดียวกับราชานรก เจ้าจงเลิกยั่วโมโหข้าเสียเถอะ หึ ๆ ๆ …..”คำพูดของเขาสื่อความหมายคุกคามออกมาอย่างชัดเจนลิเวียธานเดือดดาลมาก แต่เขาก็ต้องอดทนเอาไว้เพราะ
