นธุ์นี้โปรยให้ทั่วเตียงของพวกเราในวันแต่งงาน”“ใครจะแต่งงานกับเจ้ากัน!”โรซี่เบือนหน้าหนี “ข้าไม่ชอบดอกไม้ที่เปื้อนเลือดแบบนั้นหรอกเอามันออกไปซะ”“คู่หมั้นที่รัก เจ้าอย่าได้อารมณ์เสียนักเลย”ดูเหมือนว่าลูซิเฟอร์จะไม่โกรธเคืองไปกับคำพูดของโรซี่ เขาเพียงยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “งานแต่งงานของพวกเราได้ถูกกำหนดขึ้นมาตั้งนานแล้ว แต่ใครใช้ให้พ่อของข้า ซึ่งเป็นพระเจ้าโกรธถึงเพียงนั้น งานแต่งงานถึงต้องเลื่อนออกไปเสียตั้งเนิ่นนานล่ะ เจ้าว่ามั้ย?”“ไม่ว่าเจ้าจะเป็นยังไง มันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับข้า”โรซี่กล่าวออกมาอย่างไม่แยแส “ถ้าหากเจ้าอยากแต่งงานกับข้านัก ข้าก็ขอแสดงความยินดีกับเจ้าด้วย เพราะเจ้าจะได้แต่งงานกับศพเท่านั้น!”“โรซี่ อย่าใช้อารมณ์นักเลย”ลูซิเฟอร์จ้องมองเธอ “การแต่งงานของพวกเราไม่ใช่สิ่งที่เจ้าหรือข้าจะสามารถตัดสินใจได้ ถึงเจ้าคิดที่จะคัดค้านการแต่งงานในครั้งนี้แต่เจ้าจะสามารถคัดค้านพ่อของเจ้าได้งั้นเหรอ?”“……”โรซี่พูดไม่ออกทันที“ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นโชคชะตา”ลูซิเฟอร์กล่าวออกมา “ครั้งหนึ่งข้าได้เดินทางมาจากสถานที่ที่น่าละอาย จนได้มาพบกับเจ้าที่นี่ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนถูกกำหนดเอาไว้แล้วและชะตากรรมของเจ้าก็ถูกกำหนดให้เป็นผู้หญิงของข้า ลูซิเฟอร์ผู้นี้”“ไม่! ข้าไม่ใช่ผู้หญิงของเจ้า!”โรซี่เงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาที่เคยคลอไปด้วยหยาดน˺ากลับเต็มไปด้วยความหนักแน่น “จะต้องมีคนมาพาข้าออกไปจาก
