“เธอไปที่เมืองไหน?”“ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน… คุณหนูไม่บอกอะไร แถมยังไม่ให้ฉันถามด้วย…..”“นายเป็นพ่อบ้านประสาอะไรเนี่ย! ให้ตายเถอะ!”ฉินเฉาวางสายทันทีเขาโมโหจนจะบ้าตายอยู่แล้วมือพลันกดเบอร์โทรศัพท์หาอีกคนทันที“ฮัลโหล หลิวจาง”“โอ้ นี่ไม่ใช่นายท่านฉินหรอกเหรอ? โทรหาสาวน้อยอย่างเค้าแบบนี้ อยากให้เค้าออดอ้อนงั้นเหรอ?”หลิวจางพูดจาหยอกเย้า “ว่ามาเลย นายมีอะไรให้ฉันช่วยหรือเปล่า?”“เธอช่วยตรวจสอบให้ฉันที ว่ามีผู้หญิงที่ชื่อซูเฟยอยู่ในบันทึกการเดินทางออกจากเมืองซู่หนานหรือเปล่า ไม่ว่าจะเป็นทางเครื่องบินรถไฟ หรือว่ารถยนต์ส่วนบุคคล ช่วยตรวจสอบให้ที!”“อืม ได้ นายอย่าเพิ่งวางสายนะ ฉันขอเวลาสัก 10 นาที”หลิวจางกล่าวออกมา ก่อนที่จะไม่มีเสียงอะไรดังออกมาจากโทรศัพท์อีก10 นาทีนี้มันช่างดูยาวนานเหลือเกินมันนานจนฉินเฉาคิดอยากจะฆ่าคนขึ้นมาทำไมมันถึงได้ผ่านไปช้าขนาดนี้….. มันช้ามาก ๆให้ตายเถอะ“เรียบร้อยแล้ว”ในที่สุดเสียงของหลิวจางก็ดังขึ้นอีกครั้ง“ว่ายังไง เธออยู่ที่ไหน?”“ถ้าหากฉันเดาไม่ผิดล่ะก็ นายคงจะพูดถึงคุณหนูตระกูลซู พี่สาวของแฟนนายใช่มั้ย? แต่น่าเสียดายที่ไม่ว่าจะเป็นเครื่องบิน รถไฟ หรือว่ารถยนต์ส่วนบุคคล ฉันก็ไม่พบบันทึกการเดินทางของเธอเลย”“ว่าไงนะ!”ฉินเฉาพลันตื่นตระหนกอีกครั้ง “มันจะเป็นไปได้ยังไง? แล้วเธอจะเดินทางออกไปจากเมืองนี้ได้ยังไง?”“เรื่องนี้ง่ายมาก ในเมืองซู่หนานมีรถโดยสารส่วนบุคคลจำนวนมา
