เจ้าหนุ่มฉินจะต้องหลุดออกมาได้อย่างแน่นอน เพราะว่าเขาเป็นผู้สืบทอดของข้า”“พวกเราทุกคนต้องการความช่วยเหลือจากคนอื่นกันทั้งนั้น…..”ซูเฟยยังคงกล่าวด้วยความมั่นคง “และตอนนี้เขาก็กำลังต้องการฉัน….. ดังนั้น ได้โปรดอย่าห้ามฉันเลยค่ะ”เธอกล่าวออกมา แล้วเดินหลบระฆังหยินหยางเพื่อไปหาฉินเฉา“บ้าไปแล้ว บ้ากันไปหมดแล้ว!”หลัวเต๋อคำรามออกมาด้วยเสียงแหบพร่า “พวกเจ้าทุกคนจะต้องถูกจิตมารเข้าแทรกกันหมดแน่”แต่ดูเหมือนว่าซูเฟยจะไม่ได้ยินเสียงของชายชรา เธอเดินเข้าไปยืนอยู่เคียงข้างฉินเฉาแล้วใช้มือโอบกอดรอบเอวของเขาอย่างอ่อนโยนในเวลานี้ร่างของเธอกำลังแนบชิดกับแผ่นหลังของเขา“ฉินเฉา… ฉันต้องการนายนะ เพราะฉะนั้นได้โปรดกลับมาเถอะ…..”……………………………………..แต่ในขณะเดียวกัน ณ โลกที่อยู่ภายในจิตใจของฉินเฉาเขากำลังหันหน้าไปมองความมืดมิดที่อยู่รอบกาย“หลัวเต๋อ!”“ซูเฟย!”“ทุกคนอยู่ที่ไหนกันหมด!”ฉินเฉาตะโกนเรียกพวกเขาอยู่เป็นเวลานาน แต่ก็ไม่เจอใครเลยเขายังคงเดินต่อไปในความมืดมิด ไม่ว่าจะมองไปทางไหน ทุกที่ที่เขาย่างกรายเข้าไปก็มืดมิดไปหมดเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง…..ฉินเฉากังวลใจ ในตอนนี้เขากำลังเป็นห่วงซูเฟยแต่ในขณะนั้นเอง จู่ ๆ เส้นทางตรงหน้าก็มีแสงสว่างขนาดเล็กปรากฏอยู่ตรงนั้นมันอาจจะเป็นทางออกก็ได้!ฉินเฉารีบวิ่งเข้าไปหาแสงสว่างดังกล่าวด้วยความดีใจแสงสว่างนั้นค่อย ๆ ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ และในที่สุดทางออกสีขาวโพลนก็ปรากฏอยู่ต
