ะต้องวางแผนใหม่อีกแล้ว…..”กุนซือกำหมัด แล้วทุบแท่นหินจนแตกเป็นเสี่ยง “สมควรตาย! ช่างเป็นคู่ต่อสู้ที่ยากจะต่อกรเสียจริง! หว่านชิว พวกเราไปจากที่นี่กันได้แล้ว”“แล้วจะทิ้งเขาเอาไว้แบบนั้นเหรอคะ!”มู่หว่านชิวมองหานฮ่าวซวนที่กำลังถูกฉีกทึ้งร่างอยู่บนอากาศ แล้วเอ่ยถามออกมา“มีเพียงแต่ความตายเท่านั้นที่จะเป็นรางวัลอันมีค่าสำหรับผลงานที่ล้มเหลว”กุนซือกล่าวออกมาอย่างเย็นชา ก่อนที่เขาจะโบกมือ ทันใดนั้นเมฆหมอกสีดำก็พลันลอยเข้ามาปกคลุมร่างของเขาและมู่หว่านชิวเอาไว้แล้วจากนั้นพวกเขาก็หายไปกับเมฆหมอกนั้นอย่างไร้ร่องรอยแต่ในขณะนั้นเอง ชีวิตของหานฮ่าวซวนก็ใกล้จะมาถึงจุดจบ“การโจมตีครั้งสุดท้าย”ฉินเฉายื่นมือซ้ายที่กลายเป็นกรงเล็บปีศาจออกมา แล้วทิ่มแทงเข้าไปในหน้าอกของชายที่กำลังลอยอยู่บนอากาศ“นะ นี่มันอะไรกัน!”หานฮ่าวซวนมองกรงเล็บสีดำที่แทงเข้าไปบนหน้าอกของเขา“เดี๋ยวแกก็รู้……”ในขณะที่กล่าวออกมา แก่นปีศาจภายในร่างของฉินเฉาก็เริ่มทำงานในเวลานี้แก่นปีศาจที่ราวกับจักรวาลขนาดย่อม ๆ กำลังหมุนวนไปอย่างต่อเนื่องพลังอันลึกลับได้ดูดกลืนปราณแห่งความตายและดวงวิญญาณที่อยู่ภายในร่างกายของหานฮ่าวซวนเข้ามาสู่แก่นปีศาจของฉินเฉา“มะ ไม่นะ… ช่วยด้วย ข้าไม่อยากตาย…..”หานฮ่าวซวนรู้สึกได้ทันทีว่าตนนั้นกำลังจะตาย ความทะนงตัวที่มีอยู่ก่อนหน้านี้พลันหายไป เหลือเอาไว้แต่เสียงขอร้องอ้อนวอนที่ดังขึ้นมา“ในเมื่อเป็นศพก็กลับไปเป็นเศ
