เมื่อได้เห็นใบหน้าของอีกฝ่าย“ที่แท้ก็เป็นแกเองงั้นเหรอ…..”“ใช่ เป็นข้าเอง….. ฉินเฉา เจ้าเป็นผู้ทำลายข้า เจ้าจะต้องชดใช้ความผิดนั้น!”ทันทีที่พูดจบ เขาก็ยกแขนข้างขวาของตัวเองขึ้นมาผ้าพันแผลที่อยู่บนแขนขวาก็คลายตัวออกไปเช่นกัน แสงสว่างสีฟ้าที่ถูกปิดบังเอาไว้พลันถูกเปิดเผยออกมา“แช่แข็ง!”เขาคำรามออกมาพร้อมกับโบกแขนขวา คริสทัลสีฟ้าพลันกระจายตัวออกมาจากใต้ฝ่าเท้าของฉินเฉาทันทีและในไม่ช้า น˺าแข็งก็ปรากฏออกมาตรึงต้นขาของฉินเฉาให้อยู่กับที่ซูเฟยที่อยู่ในอ้อมกอดของฉินเฉาเห็นดังนั้นพลันร้องอุทานออกมาไม่หยุด“นะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!”ฉินเฉารู้สึกกังวลขึ้นมาไม่น้อย ดูเหมือนว่าเขาจะปิดบังความจริงจากซูเฟยไม่ได้เสียแล้ว“วางใจเถอะ ไม่มีอะไรหรอก…..”ฉินเฉากล่าวกับซูเฟยที่อยู่ในอ้อมแขนเบา ๆเมื่อซูเฟยที่กำลังตื่นตระหนกสบสายตากับฉินเฉา จิตใจของเธอก็พลันบังเกิดความหลงใหลขึ้น“หานฮ่าวซวน ฉันไม่คิดเลยว่าตอนนี้แกจะกลายเป็นแบบนี้ไปได้”ถึงแม้ว่าขาทั้งสองข้างจะถูกแช่แข็งไปแล้ว แต่ฉินเฉาก็ยังคงมองหานฮ่าวซวนที่อยู่อีกด้าน แล้วพูดออกมาด้วยความสงบนิ่ง“ที่ข้ากลายเป็นแบบนี้ได้ ทั้งหมดนี้ก็ต้องขอขอบคุณเจ้าจริง ๆ”หานฮ่าวซวนยืนนิ่ง ก่อนที่จะกางแขนทั้งสองข้างที่เปล่งแสงข้างละสีออกมา“หลังจากที่ถูกเจ้าทำลายเสียจนย่อยยับ ข้าก็รู้สึกเจ็บปวดทรมานจนปรารถนาที่จะตายให้ได้….. แต่ทว่าโชคดีที่ข้าได้พบกับท่านกุนซือเข้า…..”แววตาทั้
