ปล่อยฉัน…..”ซูเฟยที่อยู่ในอ้อมแขนของอีกฝ่ายนั้นดิ้นรนไม่หยุด เรียวขาอันสวยงามที่อยู่ภายใต้กางเกงเตะไปมา“เจ้าโง่หรือไงกัน?”เงาดำเปิดปากพูดออกมา “ภารกิจของข้าก็คือการฆ่าเจ้า… และแก้แค้น”ซูเฟยรู้สึกได้ถึงจิตสังหารและความเกลียดชังที่แผ่ออกมาจากร่างของชายคนนี้เธอตัวสั่น และไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีกเลยผู้ชายคนนี้มีความเกลียดชังในระดับที่น่ากลัวขนาดนี้ได้ยังไง?แก้แค้น?ฉินเฉาได้ยินคำว่าแก้แค้นออกมาเช่นเดียวกันหมอนี่เป็นใคร? ดูเหมือนว่าความเกลียดชังเหล่านั้นจะถาโถมเข้ามาหาเขา…..แต่ศัตรูของเขานั้นมีมากมาย เขาจึงจำไม่ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร“ปล่อยเธอซะ!”ฉินเฉาไม่มีเวลาให้คิดมากมายนัก เขาใช้พลังจิตกับชายคนนั้นจากระยะไกลในทันทีแค่กระโดดไปมาระหว่างอาคารต่าง ๆ ซูเฟยก็คงจะเกิดความสงสัยอย่างเต็มที่พออยู่แล้วอันที่จริงตอนนี้ซูเฟยกำลังรู้สึกประหลาดใจมากอาคารแต่ละแห่งนั้นมีระยะที่ห่างกันอย่างน้อย 10 – 20 เมตรแต่ชายที่กำลังอุ้มเธออยู่นี้ กลับสามารถกระโดดได้โดยที่ไม่มีอุปสรรคใด ๆ มากีดขวางราวกับเป็นยอดมนุษย์เรื่องนี้ก็น่ากลัวพออยู่แล้วแต่ฉินเฉากลับสามารถทำแบบนั้นได้เหมือนกันสวรรค์ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่!ใครก็ได้ช่วยบอกเธอที…..ชายที่กำลังอุ้มซูเฟยกระโดดลงไปบนดาดฟ้าของอาคารแห่งหนึ่งในขณะที่เขากำลังจะกระโดดขึ้นไปอีกรอบ พลังจิตของฉินเฉาก็พุ่งเข้ามาทันทีพลังจิตได้หยุดร่างของเงาดำเอาไว้ในพริบตานั้นร่างของเงาดำก็พลัน
