ียนโดยไม่รอให้อีกฝ่ายได้เริ่มนับ“ดีมาก พวกแกนี่ว่าง่ายกันดีจริงๆ”ทาลาบาพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ แล้วโยนร่างของฟางเหวินไปอีกด้านฝ่ายฉินเฉาและซูเฟยนั้นมองดูเหตุการณ์อย่างตกตะลึง“นั่นมัน…ฟางเหวินนี่…..”เมื่อเห็นว่าหญิงสาวที่ตนคุ้นหน้าคุ้นตาถูกผู้ก่อการร้ายจับตัวไปหัวใจของฉินเฉาก็พลันรู้สึกอึดอัด“ผมจะต้องไปช่วยเธอ…..”“พวกเราจะไปด้วย!”ซูเฟยกล่าวออกมาทันที“พวกเราจะส่งฉินหลิงออกไปก่อน ตอนนี้ฟางเหวินยังไม่ตกอยู่ในอันตราย… ตราบใดที่ตำรวจไม่ทำอะไรบุ่มบ่าม”ฉินเฉากล่าวออกมา“พวกเขาไม่กล้าหรอก”ซูเฟยถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ตอนนี้กล้องวงจรปิดทุกตัวในโรงเรียนกำลังถูกพวกมันจับตามองอยู่ ถึงตำรวจจะอยากเข้ามามากแค่ไหน มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย”“งั้นก็มีแต่ต้องพึ่งพาตัวเองแล้ว…..”ฉินเฉาคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ที่นี่มีจุดบอดที่กล้องตรวจจับไม่ได้บ้างหรือเปล่าครับ?”“ถ้าตามที่นายพูดมา…ก็มีอยู่ที่หนึ่ง…..”ซูเฟยใคร่ครวญถึงเรื่องนี้ “ด้านหลังห้องสมุดมีโกดังเก็บของขนาดเล็กอยู่หนึ่งหลัง เพราะที่นั่นค่อนข้างที่จะชื้นเลยทำให้เดินสายไฟไม่ได้ฉันก็เลยไม่ติดตั้งกล้องเอาไว้ที่นั่น”“นั่นแหละ! แต่ตอนนี้พวกเราไปส่งฉินหลิงออกไปกันก่อนเถอะครับ”ฉินเฉาเอ่ยแนะนำ“อืม รีบไปกันเถอะ ฉินหลิงจะได้ไม่มาขวางทางพวกเรา”ซูเฟยพยักหน้า เธอเห็นด้วยกับข้อเสนอของฉินเฉาฉินเฉารู้สึกละอายใจขึ้นมา พลางคิดในใจว่า ตอนนี้เธอก็กำลังถ่วงแข้งถ่วงขาของฉันเหมือนกัน
