ทาลาบาพลันนิ่งเงียบ…..แต่ในไม่ช้า เขาก็หันหน้าไปทางเครื่องมือออกอากาศอีกครั้ง“สหายที่อยู่แถว ๆ ห้องสมุด….. ฉันยอมรับว่าฉันประเมินแกต˹าไปจริง ๆ”ฉินเฉาเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงที่ดังผ่านอากาศมา“ดูเหมือนว่าคราวนี้มันจะพูดกับผมนะ”“ต้องใช่แน่นอน…..”ซูเฟยหยักหน้า “ดูเหมือนว่าเขาจะเจอตัวนายแล้ว”“เฮ้ ถ้าหากมันพบตัวพวกเราแล้วก็ดีเหมือนกัน”ฉินเฉาเปลี่ยนซองกระสุนปืนถึงแม้ว่าเขาจะสามารถยิงลูกกระสุนออกไปได้ด้วยพลังลมปราณแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าซูเฟยและฉินหลิง เขาเก็บงำความสามารถนั้นเอาไว้จะเป็นการดีกว่าเขาพยายามที่จะปกปิดเรื่องนี้เอาไว้อย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะไม่ให้คนในโลกใบนี้เข้าไปเกี่ยวข้องกับโลกนั้น“ที่จริงแล้วฉันเองก็เชื่อว่า ในโลกใบนี้มียังมีวีรบุรุษอยู่จริง ๆ”เสียงของทาลาบาดังขึ้นมาเซี่ยจุนและเหล่าเจ้าหน้าที่ตำรวจที่อยู่ข้างนอกต่างเงี่ยหูฟังด้วยความงุนงง“มันกำลังคุยกับใครเหรอครับ?”“อาจจะมีคนอื่นอยู่ในโรงเรียนด้วยก็ได้”เซี่ยจุนตอบกลับ “และดูเหมือนว่าคนคนนี้จะฆ่าผู้ก่อการร้ายไปหลายคนแล้วด้วย…..”“ไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นใคร แต่เขาก็ช่วยเราได้มากจริง ๆ”เจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งกล่าวออกมา“ไม่ใช่… ฉันเกรงว่ามันจะยิ่งแย่ลงมากกว่า”เซี่ยจุนส่ายหน้า “ท้ายที่สุดแล้วตัวประกันจำนวนมากก็ยังอยู่ในเงื้อมมือของทาลาบา ถ้าหากว่าไม่ระวัง ตัวประกันอาจจะตกอยู่ในอันตรายก็ได้…..”“ฉันรู้สึกชื่นชมวีรบุรุษจากใจจริง