ในที่สุดซูเฟยและฉินเฉาก็กลับมาถึงห้องทำงานด้วยความยากลำบาก ซูเฟยทรุดตัวนั่งลงบนโซฟาด้วยความเหนื่อยล้าทันที“วันนี้…ฉันอยากจะนอนกลิ้งไปกลิ้งมาจริง ๆ …..”นี่เป็นครั้งแรกที่ฉินเฉาได้ยินซูเฟยบ่นออกมาตอนนี้ผู้หญิงคนนี้กำลังขดตัวอยู่บนโซฟา ซึ่งท่านี้เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าที่สวยงามบนร่างกายของเธอเส้นผมสีดำยาวสลวยทิ้งตัวลงมาถึงหัวเข่าที่กำลังงออยู่สะโพกอันโดดเด่นของเธอนั้นดูสะดุดตาเป็นอย่างมากในเวลาเดียวกัน ท่าทางที่ดูเกียจคร้านของเธอกลับดูมีเสน่ห์ได้อย่างน่าทึ่งตอนนี้ฉินเฉาพลันคิดขึ้นมาว่าซูเฟยนั้นดูเหมือนกับแมวราวกับว่าเธอกำลังต้องการคนที่จะมาแสดงความรักกับเธอ“คุณไม่คิดจะไปพักผ่อนในวันหยุดยาวบ้างเลยเหรอ?”ฉินเฉากล่าวแนะนำ “ทำงานขนาดนี้ ถึงจะเป็นไอรอนแมนก็ทรุดได้เหมือนกันนะครับ”“ฉันก็คิดถึงเรื่องนี้เหมือนกัน”ซูเฟยยืดตัวขึ้น ในเวลานี้ส่วนโค้งเว้าบนหน้าอกแทบจะทำให้ลูกตาของฉินเฉาระเบิดออกมาทันใดนั้นเขาก็พลันตระหนักได้ว่าซูเฟยหน้าอกใหญ่มากในทางกลับกัน ดูเหมือนว่าของซูจีนั้นจะเล็กกว่าอืม…..ทำไมเขาถึงไม่เคยสังเกตเห็นเรื่องนี้มาก่อน?บางทีเขาอาจจะมองผิดไปก็ได้ เขาควรจะหาโอกาสวัดขนาดของมันด้วยมือหรือว่าเขาควรจะใช้วิธีที่เคยใช้มาแล้ว…..การคลำกระดูก!เอ่อ การสัมผัสขาก็ยังพอที่จะพูดคุยกับเธอได้ แต่การสัมผัสหน้าอกนี่สิ…..ซูเฟยคงจะไม่โง่แน่นอน…..เธอจะไม่เอาแท่นฝนหมึกมาตีเขาจนตายงั้นเหรอ?เพราะฉะนั้น เรื
