ในที่สุดเขาก็เงยหน้าขึ้นมามองชายผู้ใช้ปากกาเจลปักลงบนข้อมือของเขา และกำลังเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าในเวลาเดียวกัน ชายคนนั้นได้ยกเท้าขึ้นเตะเข้าที่หน้าผากของเขาภาพตรงหน้าของเขาก็พลันมืดสนิท จากนั้นเขาก็ไม่รับรู้อะไรอีกต่อไปฉินเฉาปรายตามองนักฆ่าผู้หมดสติไปเพราะลูกเตะของตน ก่อนที่จะหันหลังกลับไปถามพนักงานออฟฟิศที่กำลังตัวสั่นเทาด้านหลัง“มีใครโทรแจ้งตำรวจหรือยัง?”“ฉะ ฉันโทรแจ้งตำรวจแล้วค่ะ…..”พนักงานสาวผู้สวมแว่นสายตายกมือที่สั่นเทาขึ้นมา“ดี รอให้ตำรวจมาถึงก็พอแล้ว”ฉินเฉาพยักหน้า ก่อนที่จะอุ้มซูเฟยและเดินเข้าไปในลิฟต์“มะ มันจบแล้วเหรอ…..”ซูเฟยมองฉินเฉาด้วยความโล่งใจ“ครับ….”ฉินเฉากล่าวออกมา “ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้ว แต่ใครจะไปรู้ว่าจะมีใครที่กำลังรอโจมตีคุณอยู่หรือเปล่า…..”“คนที่คิดจะฆ่าฉันมันเป็นใครกันแน่…..”ซูเฟยรู้สึกแปลกใจมาก “ช่วงนี้ฉันเองก็ไม่ได้มีคู่แข่งที่ไหน…..”“คนคนนั้นไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นคู่แข่งทางธุรกิจของคุณหรอกครับ”ฉินเฉาลองไตร่ตรองถึงเรื่องนี้ “มันอาจจะเป็นคนรู้จักของคุณก็ได้….. คุณลองนึกดูสิ ว่าเมื่อก่อนใครที่เป็นคนจ้างพวกสเกลตันมาฆ่าคุณ”“ฉันไม่รู้เรื่องนี้จริง ๆ …..”“แต่ผมรู้”หลังจากที่ฉินเฉาร่วมมือกับสเกลตัน เขาจึงรู้ว่าอดีตนายจ้างของสเกลตันนั้นเป็นใครในตอนนั้นเขารู้สึกตกใจมาก แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าซูเฟยและซูจี สองพี่น้องคู่นี้มีคำตอบเอาไว้ในใจอยู่แล้วเพียงแต่จิตใต้สำน
