เฉาคิดที่จะยอมแพ้เขาอุ้มร่างของซูเฟยขึ้นมา ก่อนที่จะยกเท้าเตะประตูลิฟต์ที่บุบจนผิดรูปออกไปปัง!ประตูกระเด็นออกไปด้านนอกทันทีฉินเฉาก้าวเดินออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ที่อยู่ด้านนอกย่ามันเถอะ ในลิฟต์มีออกซิเจนไม่เพียงพอเอาซะเลยดูท่าว่ามันคงจะทำให้ซูเฟยหายใจไม่ออกฉินเฉาอุ้มซูเฟยเดินออกมา ผู้คนที่อยู่ด้านนอกต่างพากันมองคนทั้งคู่ที่ยังมีชีวิตรอดด้วยสายตาตื่นตระหนก“พระเจ้า พวกเขายังไม่ตาย!”“น่ากลัวจริง ๆ ….. พวกนั้นเป็นยอดมนุษย์งั้นเหรอ…..”“ปาฏิหาริย์ ปาฏิหาริย์ชัด ๆ ……”ฉินเฉาเกียจคร้านเกินกว่าจะไปอธิบายให้คนเหล่านี้ฟัง เขาอุ้มซูเฟยเดินออกไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่ด้านนอกทันทีซูเฟยยังคงนอนหลับไปเช่นนี้ ดูท่าว่าเธอคงจะหวาดกลัวมากฉินเฉาเปิดประตูด้านหลังก่อนที่จะโยนร่างของซูเฟยเข้าไปข้างในแต่ในขณะที่เขากำลังจะเดินกลับไปยังที่นั่งคนขับ จู่ ๆ ความรู้สึกไม่ดีก็พลันแล่นวาบเข้ามาในใจ“เกิดอะไรขึ้น ทำไมวันนี้ถึงได้รู้สึกว้าวุ่นใจขนาดนี้?”“เจ้ารู้สึกไวมากเกินไปหรือเปล่า?”หลัวเต๋อกล่าวออกมา “เป็นเพราะเจ้าต้องเผชิญหน้ากับอันตรายมากมายเสียขนาดนั้น”“ไม่ใช่หรอก ตั้งแต่เป็นผู้ฝึกตน ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนฉันก็ต้องเผชิญหน้ากับอันตรายมาตลอดอยู่แล้ว”ฉินเฉากล่าวออกมาแล้ววางฝ่ามือลงบนรถยนต์ ทันใดนั้นมันก็กลายเป็นอาร์ติแฟคทันที“เท่านี้ฉันก็รู้สึกวางใจได้แล้ว”จากนั้นเขาก็เข้าไปนั่งลงบนที่นั่งคนขับ“เจ้าเป็นบอดี้การ์ดของแท้เลยสิ
