ตามที่ได้กล่าวไป ตอนนี้เขารู้สึกคันมือคันเท้าเสียจนอยากจะช่วยตัวเองอยู่แล้วถึงแม้ว่าจะช่วยตัวเองในตอนนี้ไม่ได้ แต่การอัดคนนั้น ฉินเฉาทำได้สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงคำสั่งของซูเฟยเท่านั้นไม่ว่ายังไงในตอนนี้ซูเฟยก็เป็นเจ้านายของเขาและเขาเองก็เป็นบอดี้การ์ดมืออาชีพเช่นเดียวกัน“นั่นแปลว่าคุณชายหลี่ไม่ต้องการที่จะขายมันใช่มั้ยคะ?”ซูเฟยพยายามระงับความโกรธของตัวเองเอาไว้มันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะโมโห ในเวลานี้สิ่งที่จำเป็นก็คือวิธีการ“ผมไม่ขายมันแน่นอน เพราะถ้าหากผมจะขาย ผมก็คงจะขายมันตั้งไปนานแล้ว”หลี่เฉียงยังคงจิบชา “ผมหวังว่าคุณซูจะเข้าใจว่าผมไม่ใช่คนที่หวังผลกำไร แต่เป็นคนโรแมนติก….. ผมได้พูดเอาไว้แล้ว ว่าถ้าที่ดินผืนนี้จะเป็นของใคร มันจะต้องเป็นการยกให้ ไม่ใช่การขายออกไปอย่างแน่นอน”“จริงเหรอคะ?”ซูเฟยดันเอกสารของเธอไปตรงหน้าหลี่เฉียง“งั้นถ้าหากพวกเราจะซื้อมันด้วยเงินหนึ่งร้อยล้านหยวน แบบนั้นก็ไม่ได้ใช่มั้ยคะ?”หนะ หนึ่งร้อยล้านหยวน…..หลี่เฉียงพลันตกตะลึงนะ นี่มันเทียบเท่ากับทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของหลี่เฉียงคนนี้เชียวนะ…..มารดามันเถอะท้ายที่สุดแล้ว นักธุรกิจรายใหญ่นั้นก็ไม่ธรรมดาจริง ๆที่จริงแล้วซูเฟยก็รู้สึกทุกข์ใจไม่น้อยเช่นเดียวกัน เพราะมูลค่าของที่ดินผืนนี้คือยี่สิบล้านหยวนถ้าหากเธอจ่ายเงินหนึ่งร้อยล้านหยวนไป มันก็เท่ากับว่าเธอจะสูญเสียรายได้ทั้งหมดภายในสองปีแรกหลังจากการขยายพื้นที่ของโร
