ี่เรื่องนี้ผ่านไปแล้ว เขาก็จะพยายามมองหาลู่ทางดูอีกทีดังคำกล่าวที่ว่า พักบนเขาชิงซาน ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีฟืนตราบใดที่เขามีความพยายาม ร่างกายส่วนล่างก็จะต้องมีความสุข!อย่างเลวร้ายที่สุด เขาก็จะให้คนมาสร้างปัญหาจนรบกวนการก่อสร้าง จากนั้นก็ส่งคนเข้าไปตรวจสอบการดำเนินงานของซูเฟย และเมื่อพบเจอกับปัญหา เขาก็จะหาทางทำให้เธอเชื่อฟังคำพูดของเขาแต่โดยดีหึ ๆ ๆ“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นที่ดินผืนนี้ก็เป็นของตระกูลซูแล้วนะคะ”เมื่อซูเฟยรับสัญญากลับคืนมา ก้อนหินที่คอยถ่วงอยู่ในใจของเธอก็ถูกวางลงไปเช่นเดียวกันในขณะที่เธอกำลังเก็บสัญญาอยู่นั้น เธอก็กล่าวออกมาโดยที่ไม่แม้แต่จะเหลือบมองหลี่เฉียง “ฉันรู้สึกยินดีมากที่ได้ร่วมงานกับคุณชายหลี่ และถ้าหากคราวนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่พวกเราจะได้ร่วมงานกัน ฉันก็จะรู้สึกยินดีมากขึ้นกว่าเดิม เอาล่ะ ฉินเฉา พวกเราไปกันเถอะ”“ครับ ท่านประธาน”ฉินเฉาหัวเราะออกมาเบา ๆ เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของหลี่เฉียงแข็งแกร่ง ซูเฟยช่างแข็งแกร่งจริง ๆแต่ในระหว่างที่คนทั้งคู่กำลังหันหลังและเดินออกไป ฉินเฉาก็พลันรู้สึกไม่ดีขึ้นมาอย่างกะทันหัน“ซูเฟย รีบก้มหัวลงเร็วเข้า!”เมื่อพูดจบ เขาก็พลันพุ่งตัวไปยังร่างของซูเฟย แล้วผลักเธอลงไปบนโซฟาที่อยู่ใกล้ ๆทันใดนั้นซูเฟยก็เกร็งไปทั่วทั้งร่างเพราะว่าฉินเฉานั้นอยู่ใกล้เธอมาก จนเธอรู้สึกได้ถึงลมหายใจของเขา…..เธอกำลังตื่นตระหนก…..ขะ เขากำลังจะทำอะไรกันแน่……
