องหลี่เฉียงเขาไม่ได้คิดว่าตัวเองนั้นทำอะไรผิด สิ่งที่เรียกว่าธุรกิจไม่ใช่เป็นการหลอกลวงอย่างนั้นเหรอ?ธุรกิจนั้นจะต้องให้ความสำคัญกับผลประโยชน์หากไม่มีผลประโยชน์ แล้วจะสามารถทำเงินได้ยังไง?แล้วถ้าหากทำเงินไม่ได้ มันจะเรียกว่าธุรกิจอย่างนั้นเหรอ?ดังนั้นหลี่เฉียงจึงเชื่อว่า ตราบใดที่เขาสามารถทำเงินได้ ไม่ว่าจะใช้วิธีใดก็ล้วนแล้วแต่มีความชอบธรรมด้วยกันทั้งสิ้นใครให้เขามาเป็นนักธุรกิจกันล่ะหลี่เฉียงจัดเนกไทของตน ทั่วร่างกายของเขานั้น แม้แต่ชุดสูทและเนกไทก็มาจากฝีมือการออกแบบของดีไซเนอร์ผู้เชี่ยวชาญชาวฝรั่งเศสซึ่งราคาของมันก็เพียงพอสำหรับครอบครัวธรรมดาครอบครัวหนึ่งที่จะกินอยู่ไปได้ทั้งชีวิตเมื่อสวมใส่มันลงบนร่างกาย หึหึ มันทำให้เขารู้สึกว่าเขาเป็นมังกรที่อยู่ท่ามกลางฝูงชนซูเฟย ซูเฟย ไม่ต้องห่วง หลี่เฉียงคนนี้จะต้องเอาชนะเธอให้ได้เขายิ้มให้กับกระจก แล้วรู้สึกว่าใบหน้าอันยิ้มแย้มของตนนั้นมีเสน่ห์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด จากนั้นเขาก็พยักหน้า แล้วเดินออกไปยังห้องรับรองเลขาฯ สาวที่อยู่หน้าห้อง ผู้จบการศึกษามาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำนั้นยังคงทอดสายตามามองเขาอย่างยั่วยวนหลี่เฉียงยิ้มออกมาด้วยความหื่นกระหาย จากนั้นจึงยื่นมือไปบีบหน้าอกหน้าใจอันอวบอัดของเธอ“ไม่ต้องห่วงนะ ถ้าหากฉันเสร็จธุระเมื่อไหร่ ฉันจะกลับมาคุยงานกับเธออีกที”“ท่านประธานต้องกลับมาเร็ว ๆ นะคะ…..”เลขาฯ สาวส่งสายตาหวานเชื่อมไปอีกครั้ง “ช่ว
