“ฉินเฉา ไปบริษัทไห่ฮัวกับฉันที”ในที่สุดซูเฟยก็หยุดมือ หลังจากที่นั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานมานาน แล้วเอ่ยปากพูดกับฉินเฉา“เอ่อ…หะ?”ฉินเฉาสะดุ้ง แล้วละสายตาออกมาจากละคร ไปจ้องมองซูเฟยเป็นเชิงถาม“อืม วันนี้ฉันจะต้องไปเซ็นสัญญาร่วมกับบริษัทไห่ฮัว นอกจากเรื่องในโรงเรียนแล้ว ฉันเองก็มีงานที่จะต้องทำอยู่อีกมาก”ซูเฟยพยายามสงบสติอารมณ์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เมื่ออยู่ต่อหน้าฉินเฉา เธอจะต้องไม่ถูกเขาปั่นหัวอีกเป็นอันขาดเธอคือหุ่นยนต์ เธอคือหุ่นยนต์…..ซูเฟยสะกดจิตตัวเองอยู่ภายในใจเป็นหุ่นยนต์ ก็จะต้องทำตัวให้เหมือนหุ่นยนต์……เมื่อพบว่าน˺าเสียงของซูเฟยนั้นเย็นชาและไร้อารมณ์ ฉินเฉาก็พลันยักไหล่ผู้หญิงคนนี้เกิดบ้าอะไรขึ้นมาอีกแล้ว?“อืม ถ้าอย่างนั้นวันนี้ผมจะทำงานเป็นคนขับรถให้คุณชั่วคราวก็แล้วกัน”“ไม่ใช่แค่คนขับรถ”ซูเฟยเดินเข้ามาหา พร้อมกับยัดเอกสารกองใหญ่ใส่มือของฉินเฉา“แต่นายจะต้องเป็นเลขาฯ ของฉันด้วย”“เอ่อ…..”ฉินเฉาพลันอึ้งเขายังต้องทำงานที่ทรงพลังแบบนั้นด้วยเหรอ?เลขาฯ …..แม่เจ้าฉินเฉากำลังคิดภาพว่าเขาจะเป็นเลขาฯ แบบไหน…..แต่ซูเฟยไม่ให้เวลาฉินเฉาได้คิดฟุ้งซ่าน เธอก้าวเท้าเดินออกไปจากประตูทันทีต้องกล่าวว่าด้านหลังของซูเฟยก็สวยงามมากเช่นเดียวกันโดยเฉพาะเมื่อเธอสวมชุดทำงานสีดำ ถึงแม้ว่าท่อนล่างของเธอจะต้องเปลี่ยนจากใส่กระโปรงเป็นกางเกง เพราะหน้าหนาวที่ใกล้จะมาถึงก็ตาม แต่ภายใต้กางเกงสไตล์ตะวันตกตั
