าเป็นของฉันแล้ว คทาเป็นของฉันแล้ว!”ราห์มถือคทาเอาไว้ แล้วแนบริมฝีปากจูบลงไปบนคทาทองคำแท่งนั้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ทุกคนพากันตกตะลึง“ราห์ม นายคิดจะทำอะไร!”แมรี่เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า ถึงแม้ว่าเธอจะยังรู้สึกเจ็บปวดตามร่างกายอยู่บ้าง แต่เธอก็มองเห็นสิ่งที่ราห์มได้กระทำลงไปในตอนนี้อย่างชัดเจนหมาป่าสารเลวตัวนี้มันบ้าไปแล้วหรือไง ถึงได้กล้าขโมยคทาของจักรพรรดินี“บังอาจ! กล้าเรียกชื่อของฉันห้วน ๆ อย่างนั้นเหรอ!”ราห์มที่กำลังถือคทานั้นแยกเขี้ยวกล่าวออกมาว่า “ตอนนี้ฉันเป็นพระสันตะปาปาของวิหารแห่งความมืดแล้ว! เธอจะต้องเรียกฉันว่าฝ่าบาทต่างหาก!”“ว่าไงนะ!”ทุกคนพลันตื่นตระหนกทันที“โอ้ การต่อสู้แย่งชิงอำนาจอย่างนั้นเหรอ?”เทวทูตแห่งความเจิดจรัส โฟลีย์ที่กำลังมองดูเหตุการณ์ อดไม่ได้ที่จะอยู่ชมละครฉากนี้ไปด้วย “ช่างน่าสนใจจริง ๆ นี่คือนิสัยอันต˹าทรามของสิ่งมีชีวิตที่ต˹าต้อยอย่างนั้นเหรอ?”“ราห์ม นายบ้าไปแล้วเหรอ!”แมรี่มองมนุษย์หมาป่าตนนั้น แล้วกล่าวออกมาด้วยความโมโห“นายรู้หรือเปล่าว่ากำลังทำอะไรลงไป?”“บังอาจนัก! ฉันบอกให้เธอเรียกฉันว่าฝ่าบาทไง!”ดวงตาของราห์มเปล่งแสงสีเขียวเรืองรอง “ไม่อย่างนั้นฉันจะประหารชีวิตเธอ”“บ้าไปแล้วชัด ๆ!”แมรี่เดือดดาลเป็นอย่างมาก “มีเพียงจักรพรรดินีคนเดียวเท่านั้นที่จะเป็นนายเหนือหัวที่แท้จริงของพวกเรา! อย่างนายมันจะเป็นอะไรได้!”“สามหาว!”ราห์มยกคทาในมือขึ้นมาด้วยสีห
