ป่าตนนี้มักจะชอบโต้เถียงซูจีอยู่เสมอ ถึงยังไงซูจีก็เป็นจักรพรรดินีของเหล่าแวมไพร์เท่านั้น เธอไม่ใช่หัวหน้าเผ่ามนุษย์หมาป่าของพวกเขาสายตาของทุกคนจับจ้องไปยังร่างของมนุษย์หมาป่าที่แก่ชรา“พวกเราทุกคนย่อมรู้ดีว่าตอนนี้คริสตจักรโรมันนั้นไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ข้างในนั้นเต็มไปด้วยมนุษย์นกที่มีปีกสีขาวอยู่เต็มไปหมดถึงมนุษย์นกพวกนั้น มันจะน่าเกลียดน่ากลัวขนาดไหนก็ตาม แต่ทั้งหมดนี้ก็เป็นชะตากรรมของพวกเราทั้งสิ้น ถ้าหากว่าพวกมันกระพือปีกบินเข้ามา พวกเราก็จะต้องเชื่อมั่นในฐานที่มั่น เชื่อมั่นในกำลังพลแล้วพวกเราก็จะสามารถเอาชนะพวกมันได้อย่างแน่นอน….. แต่ถ้าหากคิดจะไปฆ่าพวกมันล่ะก็…การเผชิญหน้ากับฝูงมนุษย์นกจำนวนนับไม่ถ้วนก็รังแต่จะเป็นการหาที่ตายเท่านั้น!”“ราล์ม แกนี่มันปอดแหกเสียจริง”แมรี่ที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยขัด ในขณะที่มองอีกฝ่ายด้วยสายตาเหยียดหยาม “ท้ายที่สุดแล้วพวกแกก็เป็นแค่หมาที่หยาบคายและขี้ขลาดตาขาวเท่านั้น พวกแกไม่สมควรที่จะเป็นสิ่งมีชีวิตอันมืดมิด หรือแม้กระทั่งยืนอยู่ในวิหารแห่งนี้เลยด้วยซ˺าไป ถ้าหากกลัวมากนัก ก็ม้วนหางของพวกแก แล้ววิ่งหนีไปซะเลยสิ!”“พูดจาเหลวไหล!”ราห์มเดือดดาลขึ้นมาทันทีเมื่อถูกแมรี่ทำให้ขายหน้า ขนสีดำมากมายพลันปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเขา เขาลุกขึ้นยืนทันที “แน่จริงก็ลองพูดออกมาอีกครั้งสิ!”“อุ๊ย!”แมรี่ยิ้มแสยะออกมาด้วยความเหยียดหยาม “หมาก็เป็นแบบนี้แหละ เห่าหอนออกมา
