ยแล้วชายผู้สวมหน้ากากสีดำ หรือก็คือฉินเฉา มองดูนักฆ่าที่หายไปกับเปลวเพลิงพลางส่ายหน้าคนพวกนี้ยิ่งโหดเหี้ยมมากขึ้นทุกทีถึงกับกล้าลงมือกับซูเฟยบนท้องถนนแบบนี้เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าต่อไปจะเกิดเรื่องบ้าบออะไรขึ้นมาอีกเขาปัดฝุ่นตามตัว และคิดที่จะเดินจากไปแต่ในขณะที่เขากำลังจะเดินจากไปนั้น ประตูรถยนต์สีเงินก็พลันเปิดออกอย่างรวดเร็วซูเฟยเดินลงมาจากรถ ก่อนที่จะเอ่ยถามออกมาเสียงดัง“ได้โปรดอย่าเพิ่งไปค่ะ ช่วยบอกฉันได้มั้ยว่าคุณเป็นใคร?”ซูเฟยนั้นอยากรู้เป็นอย่างมากเธออยากรู้มากว่าชายลึกลับคนนี้เป็นใครกันแน่ร่างของฉินเฉาพลันชะงักไปครู่หนึ่ง เขาไม่ได้หันหลังกลับไป แต่ก้าวเท้าออกไปแทน“ได้โปรดรอก่อนค่ะ!”ซูเฟยตะโกนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “คุณจะต้องเป็นคนที่ฉันรู้จักใช่มั้ยคะ?”เธอยืนกรานในความคิดของตัวเอง “ไม่อย่างนั้นทำไมคุณถึงต้องมาช่วยฉันตั้งหลายครั้งแบบนี้ด้วย!”“เธอคิดมากเกินไปแล้ว”ฉินเฉาเปลี่ยนเสียงด้วยการใช้ลมปราณห่อหุ้ม จากนั้นจึงกล่าวออกมาด้วยความเย็นชา “ฉันไม่รู้จักเธอ และเหตุผลที่ฉันช่วยเธอ ก็เป็นเพราะหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมาเท่านั้น”“ไม่จริง ฉันคุ้นเคยกับแผ่นหลังของคุณมาก!”คราวนี้ซูเฟยเชื่อในสัมผัสที่หกของผู้หญิง “ฉันรู้ว่าคุณจะต้องเป็นคนรู้จักของฉันแน่ ๆ ….. ฉันจะต้องเคยเจอคุณที่ไหนสักแห่งมาก่อน”“น่าเบื่อจริง ๆ”ฉินเฉากล่าวออกมาเบา ๆ“คุณอาจจะหลอกฉันได้ แต่คุณหลอกตัวเองไม่ได้หรอก”ซูเฟยเชื่อมั่นใ
