บทที่ 226 ทีมรักษาความปลอดภัย
“ไม่ได้หรอก น้องสาว”
“เธอไม่เข้าใจหลักปฏิบัติจริง ๆ หรือไง?”
“ฉันแสดงท่าทีกับเธอขนาดนี้แล้ว นั่นหมายความว่ารถของเธอไม่มีสิทธิ์เข้ามา เพราะเธอไม่ได้รับอนุญาตจากท่านผู้นำ เข้าใจไหม?”
“ถ้าเธอยังดื้อรั้นไม่หยุด ฉันจะเรียกพี่น้องคนอื่น ๆ มาอุ้มเธอโยนลงถนนซะ”
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในชุดเครื่องแบบมองลั่วจือซินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยเหยียดหยาม
ขณะที่พูด เขาก็เหลือบมองเสื้อผ้าของเธอไปด้วย
สายตาของเขามีแต่ความดูถูก
เดิมทีลั่วจือซินทำงานอยู่ในโรงพยาบาล เสื้อผ้าที่เธอสวมอยู่ตอนนี้จึงเป็นเพียงชุดลำลองธรรมดา
ไม่มีโลโก้แบรนด์หรูที่สะดุดตา แถมยังไม่ใช่ของจากแบรนด์ดัง
จึงไม่แปลกที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจ้องจะหาเรื่องลั่วจือซินทุกวิถีทาง
ในสายตาของเขาตอนนี้ ลั่วจือซินดูเหมือนหญิงสาวธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่มีสิทธิ์ก้าวเข้าประตูนี้ด้วยซ้ำ
ลั่วจือซินไม่ได้โต้เถียงอะไร เพียงแค่เดินกลับไปที่รถของเธอ
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่ด้านหลังเห็นท่าทีนั้น ก็คิดว่าหญิงสาวยอมแพ้แล้ว เขาจึงชี้ไปที่เธอแล้วหัวเราะออกมา
“ฮ่า ๆ คราวหน้าก็ระวังให้ดีก็แล้วกัน”
“พวกเราที่นี่คือโหยวเหว่ย กรุ๊ป สถานที่วิจัยและพัฒนาที่สำคัญ”
“ยกเว้นรถรับส่งของบริษัทและรถของท่านผู้นำ รถคันอื่นห้ามเข้ามาโดยเด็ดขาด”
ลั่วจือซินหัวเราะอย่างเย็นชา
หากเขาพูดด้วยน้ำเสียงที่สุภาพกว่านี้สักหน่อย อารมณ์ของเธอคงไ