“ทราบแล้ว…..”ลิลิธพยักหน้า และในพริบตานั้นร่างของเธอก็ปรากฏตัวตรงหน้าฉินเฉาทันทีในขณะเดียวกัน ฝ่ามือซึ่งทอแสงสีขาวอร่ามก็พุ่งเข้ามายังหน้าผากของฉินเฉาคิดจะแผดเผาวิญญาณของเขาตรง ๆ เลยงั้นเหรอฉินเฉาคิดเย้ยหยันอยู่ในใจเขายื่นมือออกไปคว้าข้อมือของฝ่ายตรงข้ามเอาไว้ ฝ่ามือของลิลิธจึงไม่อาจเข้าใกล้ตัวเขาได้“ขอโทษที แต่ฉันไม่อยากตายอยู่ในสถานที่ที่สวยงามแบบนี้หรอกนะ”“ที่นี่ก็ดีสำหรับเจ้าอยู่แล้ว”ดวงตาของลิลิธพลันวาวโรจน์ เธอยังคงออกแรงกดที่ฝ่ามือเพื่อข่มแรงของฉินเฉาอย่างต่อเนื่อง“เล่นกับเธอนี่มันน่าเบื่อจริง ๆ”แต่ใครจะรู้ว่าฉินเฉาจะจับข้อมือของลิลิธและเหวี่ยงตัวเธอลงไปแทนตูม!ร่างของลิลิธกระแทกลงกับพื้นห้องน˺าจนทุกสิ่งพังพินาศ แม้แต่ชักโครกยังพลันแตกกระจายน˺าในถังเก็บน˺าไหลพุ่งออกมาไม่หยุด ราวกับเป็นน˺าพุขนาดเล็กลิลิธทรุดตัวนั่งลงบนพื้น ร่างกายของเธอนั้นเต็มไปด้วยเศษหินดวงตาสีทองของเธอพลันตวัดมองฉินเฉาที่กำลังยืนอยู่ด้วยความตกใจชายคนนี้มีพลันอันเหลือล้นจริง ๆฉินเฉาผู้ยืนอยู่ตรงนั้นได้สวมถุงมือสีขาวเอาไว้อีกฝ่ายนั้นมีพลังในขั้นกายทองคำชั้นที่เจ็ดเหมือนกันกับเขาหากแต่ที่นี่คือห้องน˺าในสนามบิน ซึ่งไม่ควรที่จะสร้างความวุ่นวายขึ้น ดูเหมือนว่าเขาจะต้องต่อสู้ด้วยความรวดเร็วเสียแล้ว“หลีหยิน หนีฉาง ฮ่วน ไห่ถัง… จงเป็นพลังให้ข้า…..”ฉินเฉาเอ่ยด้วยเสียงอันเบา จากนั้นเกราะสี่ชิ้นก็ปรากฏอยู่บนร่างกายของเ
