ัวเองเป็นคนดี แต่ฉันก็ไม่เคยทำร้ายใครโดยที่ไม่มีเหตุผลมาก่อน”“จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะคุณลุง”ในเวลานี้หยางลี่และฉินเฉากำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานของหูเกอเธอกะพริบตาใส่ฉินเฉา “คุณลุงเคยขโมยของบางอย่างไปไม่ใช่เหรอ?”“หา?”ฉินเฉาสับสนไปชั่วครู่ถ้าหากพูดถึงเรื่องขโมยของ…..ตอนที่เขาเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา ดูเหมือนว่าเขาจะเคยขโมยหนังสือการ์ตูนมาจากร้านหนังสือจริง ๆ …..แต่ตอนนั้นเขายังเด็กมาก มันจึงถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยหลังจากนั้นเขาก็ไปซื้อหนังสือที่ร้านหนังสือนั้นอยู่บ่อยครั้ง เขาได้ยินมาว่าการขายหนังสือนั้นได้กำไรดี และเขาก็หวังว่ามันจะสามารถชดเชยกลับไปได้บ้างว่าแต่หยางลี่รู้เรื่องนี้ได้ยังไง?สาวน้อยคนนี้กำลังล้อเล่นกับเขาอยู่หรือเปล่า?“ฉันไปขโมยอะไร?”ดังนั้นเขาจึงถามออกไป“คุณลุงขโมยหัวใจของฉันไปยังไงล่ะ!”หยางลี่จับหน้าอกของตัวเอง และกล่าวออกมาด้วยความจริงจัง“หลังจากนั้นมันก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย”เชี่ย เขาก็คิดว่าสาวน้อยคนนี้ไปรู้อะไรมาเสียอีก ที่แท้ก็เป็นเรื่องนี้งั้นเหรอ“ถ้าอย่างนั้นฉันจะคืนให้เธอก็แล้วกัน เธอรีบเอามันกลับไปเถอะ”ฉินเฉาโบกมือ“จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงล่ะ!”หยางลี่แสดงท่าทีไม่พอใจออกมาทันที “พวกเราไม่รับคืนสินค้าผลิตภัณฑ์ของเราไม่มีบริการรับประกันสามอย่าง [1] !”“เธอเป็นร้านค้าผิดกฎหมายหรือไง…..”ฉินเฉาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่“ถ้าหากสาวน้อยคนนี้จะทำเรื่องผิดกฎหมายกับคุณลุง แล้วมันจะทำ