“หา?”ฉินเฉาไม่คิดว่าจะได้รับคำตอบแบบนี้กลับมา“ไม่มีเวลาจริง ๆ นะ”ฉินหลิงกลัวว่าฉินเฉาจะเข้าใจผิด จึงรีบเอ่ยอธิบาย “ช่วงนี้พวกเรากำลังยุ่งอยู่กับแผนการยกระดับโรงเรียน เรื่องต่าง ๆ เหล่านี้ทำให้ผู้อำนวยการซูรำคาญใจมาก ฉันไม่ได้โกหกนายนะ ถ้าหากนายเข้าไปคุยเรื่องส่วนตัวกับเธอ ระวังจะโดนเธอด่ากลับมาล่ะ ฉันแนะนำให้นายกลับมาถามในอีกสองสามวันถัดมาดีกว่า”“ถึงจะโดนด่า ฉันก็ยอม!”ฉินเฉากำลังเป็นห่วงซูจีมาก เขาไม่รู้ว่าสาวน้อยคนนั้นเป็นตายร้ายดียังไง แล้วแบบนี้จะให้เขาทนรอได้ยังไงให้รอสองสามวันเหรอ เพียงแค่นาทีเดียวเขาก็ทนไม่ไหวแล้วเขากล่าวเช่นนั้น แล้วจึงเดินเข้าไปเปิดประตูห้องทำงานทันทีฉินหลิงตกใจมาก เธอกระโจนตัวขึ้นมา แต่มันก็ไม่ทันกาลอยู่ดีเมื่อฉินเฉาเปิดประตูห้องทำงาน เขาก็พบกับซูเฟยที่กำลังถูกฝังอยู่ในกองเอกสาร“ฉันเดาได้เลยว่าจะต้องเป็นนาย”ซูเฟยขยับปากโดยที่ไม่แม้แต่จะเงยหน้า “ตอนนี้ฉันไม่มีเวลามาคุยกับนายหรอก ว่าแต่มีเรื่องอะไรล่ะ นายอยากจะลาหยุดกี่วันฉันก็อนุญาต เอาไว้ค่อยกลับมาคุยกับฉันทีหลังก็แล้วกัน”ซูเฟยมีท่าทีไม่ทุกข์ไม่ร้อน แต่ฉินเฉานั้นจะรอได้ยังไง“ผมมีเรื่องสำคัญมากที่จะต้องถามคุณ”ฉินเฉายืนอยู่ที่ประตูอย่างมั่นคง และกล่าวต่อไปโดยที่ไม่สนใจว่าฉิงหลินที่อยู่ด้านหลังจะผลักเขายังไง“ฉันไม่มีเวลา นายไม่เห็นหรือไงว่าตอนนี้ฉันงานยุ่งจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว?”ซูเฟยชี้ไปยังเอกสารกองใหญ่ที่วางอ
