่าวออกมาตามตรง“ได้ลงทะเบียนเอาไว้หรือยังคะ?”พยาบาลตัวน้อยปฏิบัติต่อฉินเฉาในฐานะของคนไข้ และยังคงจ่ายยาบนโต๊ะต่อไปโดยที่ไม่ต้องค้นหาในรายการการเคลื่อนไหวของเธอนั้นดูคล่องแคล่วมาก ดูเหมือนว่าเธอจะทำแบบนี้มาบ่อยครั้งแล้ว“เปล่า… ฉันเป็นเพื่อนของเธอน่ะ และมีเรื่องที่จะต้องมาถามเธอสักหน่อย…..”“เชิญไปลงทะเบียนก่อนค่ะ”พยาบาลตัวน้อยยังคงทำงานต่อไป โดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นมา “คุณหมอหูงานยุ่งมาก ฉันเคยเห็นคนไข้แบบคุณมาหลายคนแล้ว แต่ละคนก็บอกว่าตัวเองเป็นเพื่อนกับคุณหมอหูทั้งนั้น… เดี๋ยวก็เพื่อน เดี๋ยวก็เพื่อนถ้าหากต้องเป็นเพื่อนกับคนไข้ทุกคน คุณหมอหูก็ไม่ต้องมาดูแลพวกเขาแล้ว……”สาวน้อยคนนี้ปากเสียมากฉินเฉาไม่มีทางเลือก จึงต้องหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรหาหูเกอแต่ท้ายที่สุด เสียงสัญญาณโทรศัพท์กลับบอกว่าเธอได้ปิดเครื่องไปแล้วฉินเฉาทำอะไรไม่ถูกขึ้นมาย่ามันเถอะ วันนี้ไม่ใช่วันที่ดีเอาเสียเลย!“คุณรีบไปลงทะเบียนเถอะค่ะ บางทีวันนี้อาจจะพบคุณหมอก็ได้เพราะหลังจากนี้ไม่รู้ว่าจะมีเวรวันไหนแล้ว”พยาบาลตัวน้อยเอ่ยพึมพำไป ในขณะที่มือยังคงจ่ายยาอย่างต่อเนื่อง“แล้วหูเกอล่ะ ฉันโทรหาเธอแล้วเธอไม่รับสาย” ฉินเฉาไม่มีทางเลือก นอกจากจะต้องเอ่ยถาม“คุณนี่จริง ๆ เลย ฉันบอกให้คุณไปลงทะเบียนยังไงล่ะ!”พยาบาลตัวน้อยหันหน้ามาจ้องฉินเฉาด้วยความไม่พอใจ “ฉันบอกแล้วไงว่าคุณจะต้องไปลงทะเบียนก่อน ถึงจะได้พบคุณหมอ คุณไม่เข้าใจกฎงั้น
