หวังยวนเริ่มรู้สึกใจเสียขึ้นมายิ่งเมื่อเธอต้องเผชิญกับสายตาที่แสดงความประหลาดใจของผู้คนมากมาย เธอก็ยิ่งรู้สึกใจเสียขึ้นมาอีกครั้งกระเพาะของผู้ชายคนนี้คือหลุมที่ไม่มีก้นอย่างนั้นเหรอ?เขาสั่งอาหารทั้งหมดที่อยู่ในเมนูมาสี่รอบแล้ว!โอ้ เขากินเข้าไปได้ยังไง กินจนหมดเกลี้ยงทุกจานแบบนั้น“รอบที่ห้า…..”ทุกครั้งที่บริกรนำอาหารมาเสิร์ฟแต่ละที เขาก็จะมองฉินเฉาด้วยความหวาดกลัวตือโป๊ยก่ายที่ยังมีชีวิตอยู่ชัด ๆ!เขาทำงานอยู่ในร้านอาหารมานาน แต่ก็ยังไม่เคยเห็นใครที่สามารถกินได้อย่างพี่ชายคนนี้มาก่อนเขาเป็นผีผู้หิวโหยที่กลับชาติมาเกิดงั้นเหรอ?ดูเหมือนว่าคำกล่าวนี้จะไม่ถูกต้องเสียแล้วสุภาพบุรุษนั้นจะไม่กินอย่างตะกละตะกลาม แต่เขาจะกินอย่างมีมารยาทแต่เขาสามารถกินเข้าไปได้ตลอด กินเข้าไปราวกับว่ากระเพาะไม่มีก้น…..น่าสงสัยเหลือเกินว่าสิ่งที่อยู่ใต้ก้นของเขามันอาจจะไม่ใช่เก้าอี้ แต่เป็นโถส้วม…..“นาย นายเป็นตัวอะไรกลับชาติมาเกิดหรือเปล่า…..”ดวงตาคู่สวยของหวังยวนนั้นกำลังเบิกกว้าง ในยามที่เห็นว่าฉินเฉายัดพริกเข้าไปในปาก เธอก็ยอมแพ้เขาอย่างสมบูรณ์เขายังสามารถกินได้อีกขนาดไหน?โอ้ สวรรค์“เธอมีเงินพอหรือเปล่า?”ฉินเฉาเอ่ยถามหน้าตาย“นี่…เกือบจะไม่พอแล้ว…..”หวังยวนกลืนน˺าลายลงไปเธอพกบัตรเครดิตใบเดียวเวลาออกไปข้างนอก และไม่ได้มีวงเงินที่มากมายนักยิ่งช่วงนี้ธุรกิจของตระกูลกำลังประสบปัญหา เธอจึงเรียนรู้ที่จะประหยัดเงิน
