ัพท์ด้วยความดีใจเป็นอย่างมาก หลังจากที่เธอวางสายแล้ว เธอก็เข้าไปกอดแขนฉินเฉาและจูบเข้าที่ใบหน้าของเขา“ฉินเฉา ฉันต้องขอขอบคุณนายจริง ๆ!”การกระทำที่หุนหันพลันแล่นนี้เต็มไปด้วยความสุขอย่างถึงที่สุดฉินเฉาลูบใบหน้าบริเวณที่ถูกจูบ พร้อมกับคิดว่ามันก็มีประโยชน์เหมือนกันหวงปิงโมโหจนจะตายเสียให้ได้ เขาชี้หน้าฉินเฉาแล้วตะโกนออกมาว่า“แก แกเป็นใครกันแน่!”“ฉันก็เป็นแค่นักศึกษาธรรมดา ๆ ยังไงล่ะ”ฉินเฉายักไหล่ “สุนัขรับใช้ของนายไม่ได้บอกเหรอ ว่าฉันเป็นนักศึกษาปีหนึ่งในคณะไอที?”ช่างโง่ซะจริง ๆ เพียงแค่ชางลั่วบอกว่าเขาเป็นนักศึกษาในคณะไอที อีกฝ่ายก็เชื่อสนิท“ผายลม! แกรอเอาไว้เลย วันหนึ่งหวงปิงคนนี้จะต้องสืบเรื่องของแกให้ได้!”จากนั้นเขาก็จ้องหน้าหม่าลั่วหางเขม็ง ที่ไม่กล้าพูดอะไรออกมา“ยังไม่ไปกันอีกเหรอ!”“คะ ครับ…..”หม่าลั่วหางที่ยังไม่กล้าออกไปจากสถานการณ์แบบนี้ ได้ทีจึงรีบวิ่งตามหวงปิงออกไป“ฉินเฉา คราวนี้ฉันต้องขอขอบคุณนายมาก”เมื่อพวกเขาพากันออกไปแล้ว หวังยวนก็พลันมีความสุขโดยเฉพาะเมื่อตระกูลหวังสามารถกลับมายืนหยัดได้อีกครั้ง โดยที่เธอไม่ต้องกลายเป็นภรรยาของตระกูลหวง นั่นเป็นเรื่องที่ดีที่สุดแล้ว“ฉันไม่คิดเลยว่านายจะช่วยฉันได้มากขนาดนี้…..”“เฮ้ เธอมาหาฉัน แต่ดันคิดว่ามันจะไม่สำเร็จอย่างนั้นเหรอ?”ฉินเฉาอยากจะหัวเราะออกมา“โอ้ ฉันต้องขอโทษด้วยจริง ๆ …..”หวังยวนแลบลิ้นออกมา พร้อมกับกล่าวและฉีกยิ้ม “ถึง
