่อย”“ในวงการธุรกิจไม่ต้องการความสุภาพ คุณฉินพูดถูกต้องแล้วค่ะ”“หวังยวนคนสวย พวกเราไม่ต้องสุภาพกันนักก็ได้”ฉินเฉารู้สึกทนไม่ไหวขึ้นมา อีกอย่างเขาเองก็ไม่เข้าใจในเรื่องการทำธุรกิจมากนัก เขาเปิดเอกสารเหล่านั้นผ่าน ๆ ก่อนที่จะโยนมันไป“ฉันจะถามเธอแค่ว่า เธอคิดว่าโครงการนี้สามารถทำเงินได้หรือเปล่า?”“ฉันเชื่อว่ามันจะต้องทำได้”หวังยวนกล่าวออกมาด้วยความมั่นใจ “ฉันใช้เวลาในการเตรียมการมาตลอดทั้งปี และหลังจากที่พวกเราเจรจากันถึงเรื่องโครงการนี้ ฉันมั่นใจว่ามันจะต้องสามารถทำเงินคืนได้เป็นสิบเท่าร้อยเท่า”“ในเมื่อเธอมั่นใจแบบนั้นก็ดี…..”ในขณะที่ฉินเฉากำลังจะตอบตกลง ทันใดนั้นก็มีคนสองคนเดินเข้ามาในสองคนนี้ มีอยู่คนหนึ่งที่ฉินเฉารู้จักในวันที่เขาไปสมัครเข้าชิงตำแหน่งในสมาพันธ์นักศึกษา….. คนที่ชื่อว่า หม่าลั่วหาง ก็มาด้วยเช่นเดียวกันใช่แล้ว เขาน่าจะชื่อว่าหม่าลั่วหาง ดูเหมือนว่าเขาจะสนใจชางลั่วอยู่ด้วยเขาอยู่ในฝ่ายโฆษณาชวนเชื่อแต่อีกคนหนึ่งนั้นเขาไม่รู้จักอย่างไรก็ตามเขากลับรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาอีกฝ่ายอยู่เล็กน้อย แต่จำไม่ได้ว่าเคยเห็นที่ไหน“หวังยวน ฉันคิดว่าเธอจะสามารถหาคนที่มีอำนาจได้เสียอีก”หวงปิงเดินเข้าไปหาหวังยวน ก่อนที่จะเหลือบมองฉินเฉาแล้วกล่าวออกมาพลางกลั้วหัวเราะ “ที่ไหนได้ กลับไปขอร้องเด็กปีหนึ่งเนี่ยนะ มันจะช่วยอะไรเธอได้หรือไง?”“เด็กปีหนึ่ง?”หวังยวนคิดในใจว่าฉินเฉากลายเป็นนักศึกษาปีหนึ่
