ถึงแม้ว่าเทวทูตทั้งสองตนจะถูกปลดปล่อยออกมาพร้อม ๆ กัน แต่ภาพวาดนรกสีขาวดำก็ยังคงอยู่ฉินเฉาโล่งใจเป็นอย่างมาก เพราะถ้าหากเกิดปัญหาขึ้นกับภาพวาดนี้ล่ะก็ เขาเองก็ไม่รู้ว่าควรจะอธิบายกับหลิวจางว่าอะไรเพียงแค่ออกไปสูบบุหรี่ก็มีเรื่องใหญ่แบบนี้เกิดขึ้นดูเหมือนว่าเขาควรจะเริ่มคิดเรื่องเลิกสูบบุหรี่ได้แล้วเมื่อเขาพาชางลั่วกลับมาส่งที่เดิม หลี่นาและคนอื่น ๆ ก็นอนอยู่ที่โรงพยาบาลกันหมดแล้วภาพวาดถูกฉวยเอาไปเช่นนี้ย่อมไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ อย่างแน่นอนรัฐบาลนั้นไม่มีทางเลือกจึงต้องประกาศออกไปว่าเกิดเหตุแก๊สรั่วขึ้นในหอศิลป์ จึงทำให้หลาย ๆ คนอยู่ในอาการโคม่าหลี่นาและคนอื่น ๆ ยังต้องอยู่ในโรงพยาบาลอีกสองวัน และหลังจากผ่านการตรวจร่างกายในช่วงสองวันเรียบร้อยแล้ว พวกเธอก็จะถูกปล่อยตัวออกมาฉินเฉาเป็นห่วงว่าหลังจากที่หลี่นาถูกรังสีนั้นเล่นงานจิตวิญญาณแล้วเธอจะได้รับผลกระทบที่ตามมาทีหลัง ดังนั้นเขาจึงยังไม่พาตัวเธอออกมาจากโรงพยาบาลแต่ในขณะที่เขาเกือบจะลืมเรื่องอื่นไปจากสมองอยู่แล้วนั้นหลังจากที่รับสายโทรศัพท์ของหวังยวน เขานึกขึ้นมาได้ทันที“ฉินเฉา ฉันจองร้านอาหารเอาไว้แล้วนะ มันคือร้านหม้อไฟโย่วฮั่วที่อยู่ในถวนเจี๋ยหู”“อืม ตกลง ฉันเข้าใจแล้ว”ฉินเฉาวางสาย ก่อนที่จะจ้องมองหลี่นาผู้ที่กำลังนอนกะพริบดวงตาคู่สวยของเธออยู่บนเตียงของโรงพยาบาล แล้วยิ้มออกมา“รุ่นพี่หวังยวนของเธอน่ะ…..”“ฉันรู้แล้วพี่ฉินเฉา”หลี่นาวาง
