ั่งตะวันออกไม่คิดเลยว่าผู้ฝึกตนเหล่านั้นก็ยังคงโหดเหี้ยมมาจนถึงตอนนี้“หากข้าฟื้นคืนพลังมาได้เมื่อไหร่ เมื่อนั้นคือเวลาตายของเจ้า!”เมื่อพูดเช่นนั้น ปีกสีขาวขนาดยักษ์ทั้งคู่ก็พลันสะบัดออก เพื่อเตรียมพร้อมที่จะบินหนีไป“จะหนีไปไหน!”ฉินเฉาเหวี่ยงโซ่จับวิญญาณออกไปทันที โซ่สีดำที่ลอยออกไปทุกทิศทางพุ่งเข้าไปพันธนาการร่างของชางลั่วเอาไว้“บัดซบ!”ดาบแสงสีขาวพลันปรากฏขึ้นในมือของชางลั่ว เธอใช้มันตัดโซ่เหล่านั้นออกไปอย่างต่อเนื่อง“อยู่ในผนึกดี ๆ ไม่ชอบ ดันชอบวิ่งเข้ามาหาที่ตาย”ฉินเฉาลอยไปหยุดอยู่ตรงหน้าชางลั่ว พร้อมกันนั้นเขาได้วางฝ่ามือข้างซ้ายลงบนหน้าผากของเธอ “ฉันจะทำลายวิญญาณของเทวทูตอย่างแกให้สิ้นซาก”สิ้นเสียง เขาก็ส่งพลังเทพของเขาเข้าไปในร่างกายของชางลั่วแต่ดูเหมือนว่ามิคาเอลจะรับรู้ว่าตนกำลังตกอยู่ในอันตราย ชางลั่วที่ถูกครอบครองร่างอยู่นั้นอ้าปากขึ้นมาอย่างกะทันหันจากนั้นทั้งดวงตาและริมฝีปากของเธอก็ปลดปล่อยลำแสงสีขาวที่แข็งแกร่งออกมาแสงสีขาวดังกล่าวนี้พุ่งทะยานขึ้นไปสู่ท้องฟ้า และหายไปในกลุ่มเมฆ“หนีไปซะแล้ว”ฉินเฉาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าในเวลานี้ร่างกายของชางลั่วพลันอ่อนยวบและหมดสติไปทันทีฉินเฉาอุ้มเธอเอาไว้ แต่สายตายังคงมองขึ้นไปบนท้องฟ้าถึงแม้ว่าเธอจะถูกเทวทูตครอบครองร่าง แต่ทุกสิ่งที่มิคาเอลได้ทำเอาไว้ เธอจะต้องมองเห็นมันอย่างแน่นอนฉินเฉาส่ายหัว พร้อมกับบอกให้หลัวเต๋อลบความจำในช่วงก่อนหน
