ยผมดำมองไปยังโรซี่ “ที่แท้ก็เป็นปีศาจตัวน้อยผู้งดงาม…. ไม่สินี่เจ้า……”สายตาของชายคนนี้เปลี่ยนไปอย่างฉับพลันโรซี่หันหน้าไปมองฉินเฉา ก่อนที่จะบอกเขาว่า“ฉันไปก่อนนะ!”จากนั้นร่างของเธอก็กลายเป็นประกายแสง ก่อนที่จะกลายเป็นควันสีดำและหายลับไปในทันทีฉินเฉารู้สึกสลดใจ เธอช่างไร้ความรับผิดชอบจริง ๆ!“เจ้าหนีไปไหนไม่พ้นหรอก”ชายผมสีดำยิ้มออกมา “พวกเราจะมาคิดบัญชีเรื่องที่เคยบาดหมางต่อกันอีกครั้ง”“เจ้าคงจะมีเรื่องบาดหมางมากมายน่าดู”ชางลั่วกล่าวออกมาอย่างเย็นชา “แต่มาสะสางเรื่องราวระหว่างเรากันต่อได้แล้ว!”“ก็ดี ลูซิเฟอร์ผู้นี้ไม่ได้ลงมือมาเนิ่นนานมากแล้ว ในที่สุดข้าก็มีโอกาสมาต่อสู้ต่อเสียที!”“ข้าจะทำให้เจ้าได้สมใจเอง”ชางลั่วกล่าว ในระหว่างที่ปลดปล่อยแสงสีขาวออกมาจากฝ่ามือ“เดี๋ยวก่อน!”จู่ ๆ ฉินเฉาก็ยื่นมือออกมาทันที “พวกแกหยุดลงมือกันก่อน”“เจ้าเป็นใคร?”เทวทูตทั้งสองตนหันหน้าไปมองฉินเฉา“ฉันเป็นตำรวจ”ฉินเฉาขยับหมวกที่อยู่บนศีรษะในขณะที่เอ่ยตอบ “ต่อสู้กันในที่สาธารณะแบบนี้ พวกแกไม่กลัวว่าผู้บริสุทธิ์คนอื่นๆ จะพลอยได้รับผลกระทบไปด้วยงั้นเหรอ?”พลังของสองตนนี้น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก หากเคลื่อนไหวตามใจชอบก็จะไม่ต่างอะไรไปจากขีปนาวุธหลี่นาและคนอื่น ๆ ยังอยู่ที่นี่ เขาจะปล่อยให้อีกฝ่ายต่อสู้กันที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด“ตำรวจ? ตำรวจคืออะไร?”เทวทูตทั้งสองตนถูกผนึกมาเป็นเวลานาน ทำให้ไม่รู้ว่าอาชีพนี้คืออะไร“ตำร
