ก็ต้องหย่อนยานลงกันบ้าง”ลูซิเฟอร์ยืดกายขึ้นมาเล็กน้อย “แต่ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมาอยู่ในร่างของสาวงามเช่นนี้ นี่ไม่ใช่โชคของข้าหรอกเหรอ?”“นี่คือเวลาตายของเจ้าต่างหาก!”ชางลั่วกล่าวออกมา ก่อนที่จะเหยียดฝ่ามือออกไปและเล็งไปยังลูซิเฟอร์ฝ่ามือของเธอได้ปลดปล่อยคลื่นกระแทกออกมาอีกครั้งคลื่นกระแทกสีขาวนี้ได้พัดพาเอาพายุทรายขนาดยักษ์ไปโจมตีใส่ใบหน้าของลูซิเฟอร์แต่ลูซิเฟอร์เพียงโบกมือ ควันสีดำก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าควันสีดำพลันก่อตัวเป็นกำแพงที่ขวางกั้นพายุทรายและคลื่นกระแทกดังกล่าวนั้น“โอ้ ไม่ได้เจอเจ้ามานาน เจ้าก็ยังคงอารมณ์ร้อนอยู่เช่นเดิม ไม่รู้ว่าข้าทนอยู่กับเทวทูตอารมณ์ร้อนอย่างเจ้ามาตั้งนานได้ยังไง”“ไปตายซะ!”คำพูดของชางลั่วนั้นมักจะสั้นและห้วนอยู่เสมอในเวลาเดียวกัน มืออีกข้างของเธอได้ถือหอกศักดิ์สิทธิ์สีเงินเอาไว้
