่าวว่า “ฉันแค่อยากจะบอกเธอเอาไว้ ว่าเธอไม่สามารถหนีไปจากเงื้อมมือของหวงปิงผู้นี้ได้”“นายคงจะเข้าใจอะไรผิดไป”หวังยวนปฏิเสธอย่างไม่เกรงกลัว “หวังยวนคนนี้ไม่เคยกลัวใครแม้แต่นาย ฉันก็ไม่กลัว”“สิ่งที่เธอควรจะกลัวมันไม่ใช่ฉันหรอก แต่เป็นตระกูลหวงต่างหากล่ะ”หวงปิงเขี่ยขี้บุหรี่ออกไป ก่อนที่จะกล่าวว่า “ในเมืองจิงโตวแห่งนี้จะมีใครที่กล้าต่อสู้กับตระกูลหวงของพวกเราบ้าง”“นายคงจะคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่คับฟ้าที่สุดแล้ว”หวังยวนเบ้ปาก “ถึงนายจะปิดกั้นหนทางของฉันจนหมดทุกทางฉันก็ยังสามารถแยกตัวออกมาจากตระกูลหวังได้อยู่ดี”“ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นซุนหงอคง เธอก็หนีออกไปจากฝ่ามือของพระยูไลไม่ได้”หวงปิงกล่าวออกมาด้วยความใจเย็นเขาคิดว่าตัวเองสามารถควบคุมทุกอย่างเอาไว้ได้แล้วหากเขาอยากบีบคั้นตระกูลหวัง เขาก็สามารถบีบคั้นได้ตามใจชอบ“นายประเมินตัวเองสูงเกินไปแล้ว”หวังยวนกล่าวออกมาอย่างไม่เกรงใจ “ฉันไม่ใช่ซุนหงอคง ส่วนนายก็ไม่ใช่พระยูไล นายก็เป็นแค่หวงปิงเท่านั้น ถึงแม้ว่าตระกูลหวงจะทรงพลังขนาดไหน แต่พวกนายก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาตัดสินใจเรื่องทุกอย่างได้ เรื่องความเป็นความตายของตระกูลหวัง มันเป็นเรื่องที่ฉันจะต้องตัดสินใจด้วยตัวเอง!”“ดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่เข้าใจสถานการณ์จริง ๆ สินะ”หวงปิงกล่าวเย้ยหยันออกมา “อวดดีแบบนั้นต่อไปเถอะ ฉันจะรอดูว่าอีกสองวันต่อมา เธอจะยังเข้มแข็งแบบนี้ได้อยู่หรือเปล่า เมื่อเวลานั้นมาถึง เธอจะต
