เอง เชิญทั้งสองท่านกลับไปก่อน แล้วผมจะจัดการเรื่องนี้เองครับ”หานฟางเหวินรีบก้าวเข้ามา เขาคิดที่จะไกล่เกลี่ยให้อีกฝ่ายยอมประนีประนอมต่อกัน“คุณเป็นใคร เป็นหัวหอมที่ไหน?”ผู้หญิงคนนั้นปรายตามองหานฟางเหวิน“ผมเป็นผู้จัดการของร้านนี้ ผมจะจัดการเธอเองครับ”หานฟางเหวินรีบกล่าวออกมาทันที“ดี งั้นคุณก็ไล่นังจิ้งจอกนี่ออกไปซะ!”ผู้หญิงคนนั้นตะโกนออกมาดังลั่นทางด้านไป๋หยวนจื้อนั้นเอาแต่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างจำยอม และไม่กล้าพูดอะไรออกมาแม้แต่เพียงคำเดียวเนื่องจากพ่อของผู้หญิงคนนี้ หรือก็คือพ่อตาของเขานั้นเป็นผู้จัดการใหญ่ในบริษัทสาขาย่อยของต้าฟากรุ๊ป ซึ่งมีอำนาจในการสั่งการเขาโดยตรงถ้าหากไม่ใช่เพราะคำพูดของพ่อตา เขาก็ไม่มีทางที่จะขึ้นมานั่งอยู่ในตำแหน่งนี้ซื่อสัตย์ก็ซื่อสัตย์สิ ช่างน่าเสียดายสาวสวยคนนี้จริง ๆเขาไม่สามารถที่จะครอบครองเธอมาได้ เพราะภรรยาของเขายังคงรบกวนอยู่แบบนี้“ถ้าหากคุณไม่ไล่นังนี่ออกไป เรื่องนี้ไม่มีทางจบลงแน่!”เมื่อผู้หญิงคนนี้ส่งเสียงดังลั่นร้าน พนักงานคนอื่น ๆ ต่างก็กำลังมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นนับว่าเป็นโชคร้ายของเธอแล้วหลี่นารู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก “ทำไมถึงต้องไล่ฉันออกด้วย ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด!”“นังจิ้งจอก ยังจะต้องหาเหตุผลอีกเหรอ!”ผู้หญิงคนนั้นชี้นิ้วไปยังจมูกของหลี่นา พร้อมกับตะโกนว่า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอเป็นผู้หญิงชั้นต˹าขนาดไหน ไม่มีความสามารถหรือไม่มีเงินหรือไง
