แบบนั้น เขาจะส่ายหน้าโดยทันที“ถึงผมจะตาย ผมก็ไม่สามารถที่จะเอาภารกิจของประเทศมาล้อเล่นได้”“โอ้?”เมื่อโรซี่ได้ยินดังนั้น ดวงตาของเธอก็เปล่งประกาย“นายไม่เชื่อในพลังของพวกเรางั้นเหรอ?”“พวกคุณมีพลังพิเศษก็จริง แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับยานหุ้มเกราะและระเบิด”หยูเหล่ยยังคงยึดมั่นในความคิดของตัวเอง“ในเมื่อเป็นแบบนี้…..”ทันใดนั้นเองโรซี่ได้ยื่นมือออกไปคว้าคอเสื้อของหยูเหล่ยอีกครั้งจากนั้นร่างกายของพวกเขาก็กลายเป็นประกายแสง หยูเหล่ยรู้สึกเหมือนว่าร่างกายของตัวเองกำลังถูกฉีกกราชากอย่างรุนแรง และพุ่งทะยานออกไปอย่างไม่รู้ว่าไปไกลแค่ไหนแล้ววิวทิวทัศน์รอบ ๆ เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วนานถึงสิบนาที วิวที่เปลี่ยนไปมานี้ทำให้เขาเกือบจะอาเจียนออกมาหยูเหล่ยซึ่งยังคงถูกโรซี่คว้าตัวเอาไว้มองไปรอบ ๆ ด้วยความตกใจเป็นอย่างมาก เพราะว่าตอนนี้พวกเขาได้มาถึงน่านฟ้าของสหรัฐอเมริกาแล้ว“พระเจ้า นี่มันความเร็วระดับไหน…..”หยูเหล่ยพลันตกตะลึง“เห็นเทพีเสรีภาพนั่นหรือเปล่า?”โรซี่เอ่ยปากถามออกมา“หะ เห็นแล้ว”ตอนนี้หยูเหล่ย ชายที่แข็งแกร่งคนนี้เป็นเหมือนกับลูกไก่ในกำมือของโรซี่ เขาไม่กล้าที่จะขยับร่างกายตามใจชอบ“ดีมาก ถ้าอย่างนั้นนายดูให้ดีนะ”โรซี่กล่าวออกมา จากนั้นฝ่ามือข้างที่ไม่ได้คว้าตัวหยูเหล่ยเอาไว้ก็พลันปลดปล่อยลำแสงสีดำใส่อนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพที่อยู่ในระยะไกลทันทีตูม!ลำแสงสีดำพุ่งเข้าไปปะทะกับอนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพทันใดนั้
