พวกเราสองคน ใครกันแน่ที่เป็นนักรบที่แท้จริง”“ผมไม่ลงมือกับผู้หญิง”หยูเหล่ยส่ายหน้าพลางกล่าวออกมา“ไม่เป็นไร งั้นฉันจะเป็นคนลงมือก่อนเอง”โรซี่หัวเราะออกมา จากนั้นร่างของเธอก็หายไปอย่างกะทันหันในขณะเดียวกัน หมัดของเธอก็พุ่งเข้าปะทะกับซี่โครงของหยูเหล่ยอย่างรุนแรง“นี่คือสิ่งที่คุณร้องขอยังไงล่ะ!”หยูเหล่ยมีสีหน้าเย็นชา เขาเตรียมที่จะบิดแขนของผู้หญิงคนนี้เพื่อให้บทเรียนกับเธอสิ้นเสียงนั้น เขาก็ก้าวเท้าเข้าไปคว้าข้อมือที่ว่องไวราวกับสายฟ้าของโรซี่ ส่วนมืออีกข้างก็คว้าแขนของเธอเอาไว้ แล้วใช้โอกาสนี้พลิกตัวการพลิกตัวในครั้งนี้สามารถทำให้กระดูกของเธอเคลื่อนไปจากตำแหน่งเดิมได้อย่างแน่นอนแต่แขนของตำรวจสาวคนนี้กลับแข็งเหมือนกับเหล็ก หยูเหล่ยจึงไม่สามารถที่จะหักแขนของเธอได้พร้อมกันนั้น กำปั้นของเธอก็พุ่งเข้ามาปะทะกับหน้าอกของเขาพลั่ก!หัวใจของเขาพลันหดตัวอย่างรุนแรงม่านตาของหยูเหล่ยขยายขึ้นทันทีในชั่วพริบตานั้นหัวใจของเขาได้หยุดเต้นไปแล้วหยูเหล่ยได้สัมผัสถึงรสชาติของความตายเป็นครั้งแรกรสชาตินี้ไม่ได้ทำให้รู้สึกดีอย่างแน่นอนราวกับว่าเขาสามารถก้าวเข้าสู่แม่น˺าเหลืองในนรกได้ภายในหมัดเดียว เขาหมดสติอยู่บนพื้นเป็นเวลานานก่อนที่จะลืมตาได้สติขึ้นมาและในเวลานี้ แววตาของเขาในยามที่มองไปยังโรซี่นั้นกลายเป็นความหวาดผวาผู้หญิงคนนี้…ไม่สามารถที่จะไปยั่วโมโหได้“ผมบอกแล้วไงว่าคุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอ”ฉินเฉาที่อ
