เจ็ด ผมก็คงจะไม่สร้างเรื่องให้ตัวเองขายหน้าแน่!”เขากล่าวออกมา “พวกคุณล้วนเป็นคนที่มีพลังวิเศษ คนธรรมดาอย่างพวกเราจะไปสู้ได้ยังไง”“แน่นอน เมื่อกี้ฉันก็เลยแกล้งนายไปนิดหน่อย”“ไม่เป็นไรหรอกครับ ไม่มีความขัดแย้งก็จะไม่เกิดความสามัคคี”หยูเหล่ยส่ายหน้า “ถ้าหากไม่ทำแบบนี้ ผมก็จะไม่เข้าใจความสามารถของพวกคุณ”“ในเมื่อมีพวกเขาอยู่ที่นี่ นายก็ควรที่จะวางใจได้แล้ว”ไอซ์กล่าวออกมา “ไม่จำเป็นต้องใช้ยานพาหนะหุ้มเกราะอะไรนั่นหรอก ถ้าหากเกิดระเบิดขึ้นที่นี่มันจะมากเกินไปหน่อย แบบนั้นใครจะกล้าเข้ามาชมนิทรรศการล่ะ?”“ไม่ได้”หยูเหล่ยยังคงส่ายหน้า “ฉันยอมรับว่าความสามารถของพวกเขาเหนือกว่าคนธรรมดาอยู่มาก แต่ฉันไม่เชื่อว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งกว่ายานหุ้มเกราะและระเบิด”“ฉันสาบานกับนายได้เลยว่าความสามารถของพวกเขาแข็งแกร่งกว่ายานหุ้มเกราะและระเบิดเป็นร้อยเท่า!”“ฉันจะเชื่อแค่สายตาของตัวเองเท่านั้น มันเป็นสามัญสำนึกของฉัน”เมื่อมาถึงจุดนี้ หยูเหล่ยก็ดื้อรั้นเป็นพิเศษ“ถ้าทำแบบนั้นแล้วนายจะเชื่อใช่มั้ย?”โรซี่เอ่ยถามออกมาอย่างกะทันหัน“อย่างน้อยก็ต้องได้เห็นกับตาตัวเองก่อน ผมถึงจะเชื่อ”“นายแน่ใจนะ?”“ผมแน่ใจ”“ถ้าอย่างนั้น…..ก็ได้”โรซี่ฉีกยิ้มออกมาทันที แต่ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเธอทำให้ฉินเฉาที่มองอยู่รู้สึกเย็นยะเยือกไปทั้งร่างกาย