เสียดายที่มันจะต้องล้มเหลว”เฉินเจี้ยนเทายิ้มออกมายามที่เห็นว่าลูกศิษย์ของตนกำลังหดหู่“ถ้าหากฉันคาดเดาเอาไว้ไม่ผิด ท่อระบายน˺าทุกช่องทางที่อยู่ที่นี่จะต้องถูกตรวจสอบอย่างเคร่งครัด เพราะไม่ว่ายังไง ภาพวาดอันล˺าค่านี้ก็จะถูกจัดแสดงแค่เพียงวันเดียวเท่านั้น เพราะฉะนั้นช่วงนี้จะต้องมีการเฝ้าระวังอย่างเข้มงวด และพวกนั้นก็จะต้องไม่ปล่อยอุโมงค์ให้รอดพ้นสายตาไปอย่างแน่นอน”“งั้นควรจะทำยังไงดีครับอาจารย์?”“ฉันจะเลือกเข้าไปทางอากาศยังไงล่ะ!”เฉินเจี้ยนเทาหัวเราะออกมา พร้อมทั้งมองลอดกล้องส่องทางไกลไปยังด้านบนของหอศิลป์ “ที่นั่นนั่นแหละ คืนนี้ฉันจะเริ่มจากตรงนั้น”“โอ้ เข้าไปทางอากาศ….. แต่มันจะไม่เด่นเกินไปเหรอครับ?”เสี่ยวซินมองหอศิลป์ที่อยู่นอกหน้าต่าง ซึ่งมีแสงไฟส่องอยู่รอบ ๆอาคาร“ฉันได้สังเกตรูปแบบของการส่องไฟค้นหามาแล้ว”เฉินเจี้ยนเทายิ้มออกมา “มีอยู่เส้นทางเดียวที่จะไม่มีการส่องไฟค้นหาเป็นเวลาห้านาที และภายในห้านาทีนี้ มันก็เพียงพอแล้วที่ฉันจะเดินทางไปถึงฝั่งตรงข้าม”“เยี่ยมไปเลย! สมแล้วที่เป็นอาจารย์!”“อืม ส่วนนายก็เฝ้าระวังอยู่ที่นี่ไปก่อนสักพัก หลังจากที่ฉันเข้าไปในนิทรรศการแล้ว นายก็ค่อยเข้าไปอยู่ใต้ฝาท่อระบายน˺าที่อยู่ตรงนั้นพอฉันขโมยภาพวาดมาได้เมื่อไหร่ ฉันจะโยนมันลงไปในท่อ นายแค่รอรับมันจากด้านล่างก็พอ”“เข้าใจแล้วครับ”“ดี งั้นพวกเราก็มาเริ่มเตรียมการกันเลย!”หลังจากที่เฉินเจี้ยนเทากล่าวเช
