ออยู่แล้ว“หึ ๆ มีคนอยู่เยอะจริง ๆ”โรซี่กระซิบข้างหูฉินเฉา “มีการคุ้มกันแน่นหนาขนาดนี้ ถึงฉันจะอยากลงมือ ก็คงจะต้องใช้ความพยายามอยู่บ้าง”“เธอจะทำได้งั้นเหรอ?”ฉินเฉายิ้มออกมา “มีฉันอยู่ที่นี่ จะมีใครที่สามารถลงมือได้อีกล่ะ?”“ฮิ ๆ เรื่องการต่อสู้ ฉันอาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาย”โรซี่กล่าวแย้ง “แต่ถ้าหากเป็นเรื่องแย่ ๆ ล่ะก็…..นายจะสู้ฉันได้เหรอ?”“เธอจะทำเรื่องแย่ ๆ อะไรของเธอ?”ฉินเฉาเอ่ยถามด้วยความสงสัย“ไม่ใช่ว่าตำรวจอย่างนายต้องจับกุมคนอื่นอย่างนั้นหรอกเหรอ?”โรซี่ส่ายหน้า ก่อนที่จะกล่าวขึ้นมาอย่างน่ารักน่าชัง “เมื่อถึงเวลานั้นนายก็คงจะใส่กุญแจมือ แล้วทำเรื่องไม่ดีแบบนั้น…..”“เชี่ย เธอจะพูดจาชั่วร้ายเกินไปแล้ว!”“นั่นก็เพราะว่าพวกเราทุกคนเป็นคนชั่วยังไงล่ะ”โรซี่หัวเราะออกมา “ดังนั้นนายไม่จำเป็นที่จะต้องปกปิดมันหรอก…..”“ก็ได้…..”ฉินเฉาประกาศยกธงขาว ยอมแพ้โรซี่เหล่าทหารต่างพากันตะลึงงัน ดูเหมือนว่าสองคนนี้กำลังเล่นสนุกกันอยู่ พวกเขาเป็นตำรวจของปราชาชนจริง ๆ งั้นเหรอ?แน่นอนว่าพวกเขาไม่ใช่ตำรวจพวกเขามุ่งหน้ามาถึงประตูห้อง 301 ที่ถูกปิดเอาไว้ฉินเฉายังคงเคาะประตูอย่างมีมารยาท“ออกไป ฉันไม่มีเวลามาพบใครทั้งนั้น”เสียงอันเย็นชาของไอซ์ดังลอดออกมาจากห้อง
