นะ แต่น่าเสียดายที่สิ่งที่เจ้าคิดมันช่างไร้ประโยชน์ ไม่มีใครที่จะสามารถฝ่าฝืนพระประสงค์ของพระเจ้าได้”เกบารากล่าวออกมา พร้อมกับสร้างหอกศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาถือเอาไว้ในมือ “วันนี้เจ้าจะต้องตกอยู่ในมือของข้า เกบาราผู้นี้”“ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะฆ่าแกให้ตายไปซะ!”ทันใดนั้นร่างของโรซี่ก็กลายเป็นควันสีดำอีกครั้ง และหลบหนีออกไปอย่างรวดเร็วเกบาราผู้ถือหอกศักดิ์สิทธิ์เอาไว้ กระพือปีก“เจ้าหนีไปไหนไม่พ้นหรอก นี่ก็เป็นเพียงการกระเสือกกระสนอย่างไร้ประโยชน์ของเจ้าเท่านั้น!”เขาบินไล่ตามโรซี่ด้วยความเร็วสูงสุดโรซี่เค้นพลังจากทั่วร่างกายเพื่อหลบหนีอย่างต่อเนื่องเหนือท้องฟ้าของเมืองจิงโตวแห่งนี้ มีกลุ่มควันสีดำที่ไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่ากำลังบินด้วยความเร็วในพริบตานั้น ควันสีดำได้บินผ่านชานเมือง และมุ่งหน้าไปยังสถานศึกษาขนาดใหญ่“วิวทิวทัศน์ของที่นี่ช่างดีจริง ๆ”เกบาราหัวเราะออกมา “ข้าอยากจะฆ่าเจ้าที่นี่เสียจริง แต่น่าเสียดายที่วิญญาณอันโสมมของเจ้ายังมีคุณค่าพอที่จะใช้งานอยู่”“งั้นเหรอ?”จู่ๆ โรซี่ก็หยุดอย่างกะทันหัน และกระโจนลงบนอาคารเรียนจากนั้นจึงจ้องหน้าเกบาราด้วยสีหน้าเย็นชา“เลิกคิดจะหนีแล้วงั้นเหรอ?”เกบารากระพือปีกและบินต˹าลงมา“ดูเหมือนว่าในที่สุด เจ้าก็รู้ถึงความห่างชั้นระหว่างเจ้ากับข้าเสียที”“เปล่าเลย เวลาตายของแกได้มาถึงแล้ว”โรซี่กล่าวพึมพำออกมา“ฮ่า ๆ ๆ ปีศาจอย่างเจ้าช่างมีอารมณ์ขันเสียจริง!”เกบา
