มอนะ”“พอเถอะ นายเก็บประตูของนายเอาไว้ให้ผู้หญิงที่คลั่งไคล้นายเข้าไปเถอะ หลินหยู่ซือคนนี้ไม่คิดที่จะมองเข้าไปเลยแม้แต่น้อย”“เธอ…..”สวีหมิงรู้ดีว่าหลินหยู่ซือเป็นผู้หญิงที่ดื้อรั้นมากเรื่องที่เธอคิด เธอจะถือว่ามันถูกต้องและจะไม่เปลี่ยนใจง่าย ๆแต่เขาไม่ยอมหรอกสาวสวยอันดับที่หนึ่งในรายชื่อของสาวงามนั้นไม่มีผู้ชายคนไหนอยู่ภายในใจถึงรูปร่างหน้าตาของเธอและหลี่นาที่อยู่ข้าง ๆ จะกินกันไม่ลงแต่ความเย่อหยิ่งและความเย็นชาของเธอนั้น ไม่ใช่สิ่งที่เด็กปีหนึ่งจะสามารถเทียบเคียงได้นี่จึงทำให้ผู้ชายจำนวนนับไม่ถ้วนคลั่งไคล้เธอไม่อย่างนั้นจะมีคำกล่าวนี้ได้ยังไง ผู้ชายก็เหมือนกับสัตว์ ยิ่งคุณไม่ยอมให้เขากิน เขาก็จะยิ่งรู้สึกกระหายหลินหยู่ซือก็เหมือนกับปลาที่ผู้ชายไม่สามารถกินได้“พวกเธอคิดว่าเหวยเสี่ยวหลงเป็นผักงั้นเหรอ”เขาทำเสียงฮึดฮัด ก่อนที่จะเปลี่ยนเรื่อง แล้วกล่าวต่อไปว่า “เขาเป็นสมาชิกในชมรมที่ฉันภาคภูมิใจมากที่สุด ฉันสามารถพูดได้เลยว่าในชมรมนี้ นอกจากฉันแล้ว เขาก็ไม่มีคู่ต่อสู้คนอื่นอีก ฉันวางแผนเอาไว้ว่าหลังจากที่ฉันลงจากตำแหน่ง ฉันจะยกชมรมคาราเต้ให้เขา”“ชมรมห่วยแตกของนายมีอะไรให้น่าสืบทอด”หลินหยู่ซือกล่าวเหยียดหยาม “จะส่งเสริมศิลปะการต่อสู้ของปีศาจตัวน้อย นายไม่รู้สึกละอายใจบ้างเลยหรือไง”“หลินหยู่ซือ มันจะมากเกินไปแล้วนะ”เด็กสาวซึ่งเป็นสมาชิกในชมรมกรีดร้องออกมาทันที “คาราเต้เป็นกีฬาที่แข็งแกร่
