กนะว่าพี่กำลังคิดถึงเรื่องอย่างว่า!”“เรื่องอย่างว่าคือเรื่องอะไรเหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยถามด้วยท่าทีจริงจัง “ฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย? อธิบายให้พี่ฉินเฉาฟังเร็วเข้าสิ”“ให้ตายเถอะ พี่รังแกฉันอีกแล้ว!”“ฉันทำแบบนั้นที่ไหน…..”ฉินเฉาทำท่าไม่พอใจขึ้นมา“ฉันยังไม่ได้พูดอะไรออกมาชัด ๆ เลย มีแต่เธอที่คิดเพ้อเจ้อไปเองพอฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร ก็เลยให้เธออธิบาย แต่เธอกลับมาบอกว่าฉันรังแกเธอ”“เกลียดพี่ฉินเฉาจริง ๆ …..”หลี่นารู้ว่าเธอกำลังทะเลาะกับฉินเฉาอยู่ทันใดนั้นเธอก็มองอีกฝ่ายแล้วเอ่ยถาม“พี่ พี่จะไม่ยอมรับใช่มั้ยว่ากำลังรังแกฉันอยู่…..”“ทำไมฉันถึงต้องยอมรับด้วย ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย…..”ในขณะที่ฉินเฉากำลังจะโต้แย้งกลับไป หลี่นาก็เดินเข้ามากระซิบที่ข้างหูของเขาว่า “ถ้าหากพี่ไม่ยอมรับ ต่อไป… ฉันจะไม่ปล่อยให้พี่…ขึ้นเตียงของฉันอีก……”“เอ่อ…..”ฉินเฉาตกตะลึงทันทีหลี่นาไปเรียนรู้คำพูดที่โหดเหี้ยมแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่!แน่นอนว่าเขาไม่รู้ว่ามันเป็นสิ่งที่ชางลั่วมักจะเอามาล้อเล่นกับหลี่นาแต่หลี่นาจำได้แม่นว่าชางลั่วมักจะดึงเธอมาและพูดแบบนี้ให้ฟังบ่อย ๆ“นานาน้อย ถ้าหากพี่ฉินเฉารังแกเธอล่ะก็ เธอก็จัดการเขาด้วยประโยคนี้เลย ฉันรับประกันได้เลยว่ามันจะต้องใช้ได้ผล!”ทุกทีที่ชางลั่วพูดแบบนั้น หลี่นาจะหน้าแดงแปร๊ดและจบลงด้วยการเล่นจั๊กจี้กันไม่คิดเลยว่าคราวนี้…เธอจะได้ใช้มันจริง ๆ …..อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่ามันจ
