ตอนนั้นเอา เด็กสาวคนหนึ่งก็เอ่ยทักทายเธอจากที่ไกล ๆ“ชางลั่ว…เธอมาถึงเร็วจังเลย”หลี่นารีบโบกมือ“ฉันว่าแล้วว่าทำไมนานาน้อยถึงยังไม่มา ที่แท้ก็ถูกดักปล้นระหว่างทาง”เมื่อชางลั่วเจอฉินเฉา ดวงตาคู่สวยของเธอก็ดูมีความสุข“พี่ฉินเฉาของเธอคงจะคิดถึงเธอมาก ถึงได้วิ่งมาหาถึงมหาวิทยาลัยบ่อย ๆ แบบนี้”“หึ ๆ …..”ฉินเฉาหัวเราะออกมา พลางคิดในใจว่า ผู้หญิงคนนี้เป็นคนสอนเรื่องไม่ดีให้กับหลี่นาน้อยของเขา“ชางลั่ว เธอเองก็อยากมาลงชิงตำแหน่งเป็นสมาชิกของสมาพันธ์นักศึกษาด้วยงั้นเหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยถาม“ใช่ นานาน้อยของพี่ยังลงสมัครได้ แล้วทำไมฉันถึงจะทำไม่ได้ล่ะ”ชางลั่วยิ้มออกมา “ถึงฉันจะเข้าไปในฝ่ายวิชาการไม่ได้ แต่ถ้าหากเป็นฝ่ายโฆษณาชวนเชื่อล่ะก็ ฉันแน่ใจว่ามันจะต้องไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน”“ใช่แล้วล่ะ ถ้าหากชางลั่วสามารถเข้าไปในฝ่ายโฆษณาชวนเชื่อได้ล่ะก็ มันจะต้องพัฒนาขึ้นอย่างแน่นอน!”นักศึกษาชายที่อยู่ใกล้ ๆ กล่าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มทันทีฉินเฉาและหลี่นาเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าข้างกายของชางลั่วมีนักศึกษาคนนั้นอยู่ด้วยไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่สนใจ แต่ผู้ชายคนนี้ดูธรรมดาเกินไปหน่อยราวกับว่าถ้าหากเขาถูกโยนเข้าไปในฝูงชน ผู้คนก็คงจะหาเขาไม่เจอ“เพื่อนร่วมชั้นเสี่ยวหม่า ขอบคุณสำหรับกำลังใจของนายนะ”ชางลั่วหันไปรับมือกับเขาด้วยความเต็มใจเพียงแค่ได้คุยกับชางลั่ว ชายคนนี้ก็ดูตื่นเต้นเป็นอย่างมาก“สองคนนี้คงจะเป็นเพื่อนของเธอสินะ สวัสดี
