หลี่นาวางสาย แล้วกล่าวกับหวังยวนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ“แม่ของฉันเองค่ะ พอฉันออกมาอยู่ข้างนอก แม่ก็เป็นห่วงฉันมากแม่ก็เลยโทรมาหาฉันวันละหลายสาย”“ดีจังเลยนะ…..”หวังยวนถอนหายใจออกมา ใบหน้าของเธอมีความขื่นขมแฝงเอาไว้ “ฉันอิจฉาเธอนะ สำหรับฉันมันสายเกินไปแล้ว ถึงฉันอยากจะให้แม่พูดคุยกับฉันสักสองสามคำ แต่ก็ไม่มีโอกาสนั้นอีกต่อไปแล้ว”หลี่นามองหวังยวนด้วยความประหลาดใจ“แม่ของฉันเสียชีวิตตั้งแต่ฉันเกิดมา พ่อก็เลยเลี้ยงดูฉันมาด้วยตัวคนเดียว”หวังยวนกล่าวอธิบาย“ขอโทษนะคะรุ่นพี่ ฉันไม่เคยรู้มาก่อน…..”“ไม่เป็นไร ฉันชินแล้วล่ะ”หวังยวนโบกมือ “ดังนั้นฉันก็เลยอิจฉาเธอยังไงล่ะ ใช่แล้ว แล้วพี่ฉินเฉาของเธออยู่ที่ไหน…..”เธอนึกขึ้นมาได้ว่ามีหนุ่มหน้าขาวที่พยายามจะหลอกลวงรุ่นน้องผู้ใสซื่อของเธอคนนี้ หวังยวนรีบถามขึ้นมาทันทีครั้งก่อนเธอต้องรีบไปเข้าเรียน จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างแต่ตอนนี้เมื่อมีเวลา เธอจึงรีบซักถามอีกฝ่าย“เขากลับบ้านไปแล้วค่ะ…. แล้วก็อาจจะมาอีกรอบ”หลี่นากล่าวด้วยความไม่มั่นใจ “เขาไม่ได้อาศัยอยู่ในเมืองนี้ค่ะ”ไม่ได้อาศัยอยู่ในเมืองนี้งั้นเหรอ?หวังยวนอดไม่ได้ที่จะคิดว่าเขากำลังใช้เหตุผลนี้โกหกหลี่นาอยู่อยู่กับคนอื่นแต่กลับบอกว่าอยู่นอกเมือง แล้วพอเจอหลี่นาก็บอกว่าเดินทางมาจากเมืองอื่นเพื่อมาเจอเธอโดยเฉพาะ ในขณะที่แตะต้องผู้หญิงคนอื่นไปด้วยช่างเป็นวิธีที่น่ารังเกียจมาก!เธอจะต้องช่วยหลี่นาให้รอดพ้น
